Kiezen of delen

Het is nog donker als de stilte wordt doorbroken door een vreemd gekwetter. Roderick, Egbert-Jan en Laurens rennen naar de badkamer waar het vreemde gekwetter vandaan komt. In het bad zien ze een pinguïn. Dezelfde pinguïn die Jurriaan een tijdje terug uit de dierentuin heeft ontvoerd.

Roderick loopt naar de kamer van Jurriaan en begint luid op de deur te bonzen. Als een slaperige Jurriaan de deur opent, sleurt Roderick hem mee naar de badkamer. “Waarom is die pinguïn nog steeds hier,” vraagt Laurens scherp. Jurriaan wrijft met een hand over zijn nek en begint schaapachtig te lachen.

“Eh… ik heb nog geen tijd gehad om hem terug te brengen,” begint Jurriaan.
“Je hebt alle tijd van de wereld gehad om hem terug te brengen, je loopt toch alleen maar te soggen,” foetert Laurens. “Wat heb je al die tijd gedaan?”
“Maar kijk nou naar hem, het is toch een schatje?” gaat Jurriaan verder.
“Goos, en jij denkt dat je weet hoe je zo’n dier moet onderhouden?” moppert Roderick die zich ook in het gesprek gooit. “Zo’n beest heeft speciaal eten nodig. Of dacht je dat hem een brokomo of een hakato kan voorschotelen?”
Jurriaan krabt zich achter zijn oor en zegt: “Nou, ik dacht hem geroza of sardientjes te voeren.”

Roderick en Laurens gooien hun handen in de lucht als teken van overgave. Egbert-Jan die al die tijd met gekruiste armen tegen de badkamermuur geleund staat, kijkt Jurriaan bedachtzaam aan. “Jur, als jij besluit om die pinguïn te behouden dan kunnen jullie beiden een nieuw hok zoeken. Dus of je brengt dat dier vandaag nog terug of je verhuist vandaag naar een ander onderkomen. Het is kiezen of delen. De keus is aan jou.” Jurriaan kijkt Egbert-Jan verschrikt aan. “Oké, ik breng hem vanmorgen wel terug.”

Aan het einde van de dag staat Jurriaan te koken, als Roderick, Laurens en Egbert-Jan de keuken binnen lopen. Ze kijken hem vragend aan. “En,” vraagt Laurens, “is de pinguïn terug in de dierentuin?”
“Ja, ik heb hem terug gebracht,” zegt Jurriaan geïrriteerd. Op het gezicht van de jongens verschijnt opluchting. Maar dan horen ze een piepend geluid. “Wat is dat,” vraagt Roderick argwanend.” Jurriaan draait zich lachend om. “Nou, omdat ik van jullie geen pinguïn als huisdier mocht hebben, heb ik hem ingeruild voor een jonge tapir.”