Elke dag een nieuw spel. Herken jij wie welke zin schreef?
Wees de eerste speler vandaag! Probeer de eerste ronde gratis.
“De tribunes waren leeg, de verwarming bromde, en ergens druppelde een kapotte kraan zijn eindeloze morse.”
Wie schreef dit?
Nog geen spelers vandaag. Wees de eerste!
Memory speelt zeker mee maar er zit ook wel smaak in. De meeste zinnen deze versie kon ik me niet herinneren maar beoordeelde ik aan de hand van de stijl. “De gewoonte onbemande stoelen op te bergen - ze helemaal weg te willen doen - is ook mijn tweede natuur geworden.” De gewoonte ... mijn tweede natuur geworden. Een zwierige middenlange zin die ik veel bij Emmy tegenkom. “hij knoopt de vuilniszak dicht en zet hem bij de deur” Ik had Pantoffels van Jan Schuuring niet eens gelezen, maar dat vond ik echt een zin voor hem. Kort, een extreem simpele handeling, doch krachtig of smaakvol. “Bijna alles is nog kaal in de tuin, maar narcissen en krokussen pronken al in de zon, hier en daar nog een laatste sneeuwklokje.” Dit was een gokje. Maar de lange constructie vind ik bij Edwin passen. “Geschrokken stuurt ze me weg, zegt dat ze nooit van me gehouden heeft en dat ik een dikke ouwe zak ben.” Dit heeft de meer directere stijl van Nicoline. “Mijn wagen staat al geruime tijd op de oprit omdat ik de garage heb volgestouwd met allerlei materiaal dat overbleef van een verbouwing aan de woning.” Gi herken ik vaak aan mijmeringen die ondanks het documentaire-/infodump-achtige vanwege de mooie taal als plezierig overkomen. “Die littekens op haar rechterdij, die ik nooit aan iemand heb verteld. 'Die angststoornis die je zo mooi vindt voor karakterontwikkeling?” Bij korte zinnen met komma's en steeepjes gok ik vaak op Tony. En elke zin is vaak een geheel verhaal. littekens, angststoornis, nooit verteld. Alles moet prikkelen. Simpele bewoordingen die onderhuids doorklinken. “Dat er een patisserie is, waar ze op zaterdag- en zondagochtend kan ontbijten met vriendinnen.” Hier gokte ik verkeerd op Gi. Ik wist niet dat Angus een woord als patisserie zou gebruiken. Ik zag het meer als Belgisch dan Limburgs. “Nadat ik over de drempel gestapt was en de deur achter mij dicht gedaan had, voelde ik een inkeping in de schacht, net voor de tip.” Hier is het memory. Bij deze zin herkende ik het verhaal. “Zijn blik voorspelt moord en doodslag en ik heb geen zin om vandaag voor de tweede keer mijn laatste adem uit te blazen.” De eerste zes woorden deden mij al aan Martin denken. Drama (niet zijn schrijven zelf, maar waarover hij schrijft) “Ybeëm lukt het niet om de verbinding te openen, maar zelfs als hij zou kunnen...” dat ben ik zelf.
Test voor een reactie op een reactie in de raad-de-auteur reacties.
Ja, je analyseert het mooi, en dit is wat ik leuk vind, elk heeft zijn eigen manier, eigen stijl en je begint het te herkennen
Goed gedaan allen! soms is het meer memory dan iets anders
Het is opmerkelijk hoe moeilijk dit is, vind ik :)
@ancenita Ik heb hetzelfde, dat ik mijzelf niet altijd herken. (en misschien soms wel vaker dan dat ik anderen niet herken) Maar ik schrijf soms ook in een dromerige toestand, of als ik schrijf probeer ik me, een soort van hypnotisch, in die toestand te brengen. Wanneer ik anderen lees, dat is meestal heel anders dan wanneer ik zelf schrijf. Vreemd.
Erg leuk dit. Je gaat op den duur inderdaad stijlen herkennen. Het genante is dat ik het soms mis heb bij mijn eigen zinnen. Ik heb er helaas niet altijd tijd voor.
Ik haalde mijn eerste 100, nog geen 10/10
Joepie, mijn tweede 10/10. Het is zo grappig dat dit werkt. Ik lees veel van de verhalen op deze website en daardoor herken ik soms stukjes, maar ook, als ik het niet herinner, heb ik vaak een gevoel bij een bepaalde stijl. En deze reactie is tegelijkertijd ook een test voor de website (ik vraag me af waar deze reactie gaat eindigen, er zijn nu nul reacties).
ik was op weg naar de perfecte score, en dan jammer maar helaas 2 missers!
bah, ik ben barslacht in dit spelletje :)
Mijn beste score ooit!