Een zure Apple

'De reserveringen zijn allemaal bijgewerkt,' zeg ik tegen Stien terwijl ik met een schuin oog Els binnen zie lopen. Ze blijft op een kleine afstand van mijn bureau staan. Met twee handen houdt ze een laptoptas voor zich, zo te zien zonder laptop.

'He Els, zeg het eens,' zeg ik als Stien en ik ons gesprek afgerond hebben.

'Ik kom deze inleveren.' Ze houdt de laptoptas met een hand omhoog en steekt de andere hand in haar broekzak.

'Ik gebruik mijn eigen tas.'

'O, oke, dat is prima. Dan kunnen we die weer aan iemand anders geven. Fijn dat je dit doet. Anderen laten hem jaren op zolder liggen totdat ze uit dienst gaan.' Ik neem de tas aan en kijk haar lachend aan. Ze draait haar ogen weg en bijt op haar onderlip. Als ze niet reageert maar zich ook niet meteen omdraait, kijk ik haar vragend aan.

'Ik wil nog iets inleveren.' Uit haar broekzak haalt ze een mobiele telefoon tevoorschijn. Ik zie meteen dat het een Samsung is.

'He, die was je toch kwijt?'

'Ja, dat dacht ik ook, echt. Maar je gelooft het nooit, hij zat in het binnenvakje van die laptoptas.' Ze wijst naar het zwarte ding dat ik nu in mijn handen houd. Haar hand trilt een beetje en ze trekt hem snel terug.

'Ik heb voor mijn vakantie alle spullen uit die tas gehaald en toen is die er blijkbaar in blijven zitten.'

'Goh en je hebt nog wel zo hard gezocht voordat je je nieuwe Iphone kreeg,' zeg ik terwijl ik even naar Stien kijk. Die knijpt haar ogen een beetje dicht.

'Ja, ik heb het hele huis op zijn kop gezet. Ik dacht werkelijk dat ik hem verloren had. Echt alles doorzocht. Bij mijn ouders, bij vrienden. Thuis werden ze er gek van.'

'Behalve de meest voor de hand liggende plek,' hoor ik Stien naast me fluisteren. Ik zie rode vlekken opkomen in Els' hals.

'En ben je nog eens gaan zoeken nadat we jou die mail gestuurd hebben over aansprakelijkheid?'

'Welke mail? Ik heb geen mail gehad.'

'Een mail waarin staat dat je bij verlies zelf voor de kosten op moet komen. Vorige week verzonden.' Ik trek de tas open en ga met mijn hand langs de bodem en zijvakken van de tas. Daarna houd ik hem op zijn kop.

'Nou, die heb ik dan niet gezien,' antwoord Els terwijl ze mijn handelingen gadeslaat.

'Dan heb ik wel geluk dat ik hem weer gevonden heb, zeg.'

'Dat kun je wel zeggen.' Ik sla mijn armen over elkaar.

'Dan moet alles weer overgezet worden van de Iphone op de Samsung.' Els' gezicht betrekt.

'Kan ik de Iphone niet houden?'

'Nee, anderen met oudere modellen hebben voorrang.'

'Maar ik heb hem toch al. Niemand hoeft toch te weten dat ik de oude weer gevonden heb.'

'Zo zitten wij niet in elkaar Els,' zeg ik.

'Bitch,' zegt Stien als Els de deur uit is.