'Ego's!'
Het klonk als een vloek.
'Ego's,' bevestigde ik.
Hij trapte tegen de deur die onmiddellijk bezweek.
Zijn blik verried teleurstelling. 'Zie je wel? Te makkelijk. Dat zo'n triest figuur voor ons gewerkt heeft.'
Hij spuugde. Symbolisch. Het was een spettertje dat zijn mond verliet. Geen vette klodder.
'De wereld draait nu om dit soort types.' Ik gebaarde met mijn hand. Hij mocht als eerste naar binnen.
'Dank je.'
Hij stampte de trap omhoog, nam niet de moeite om zijn voetstappen te dempen.
Waarom ook? Ik zag het beeld al voor me: een huiskamer waarin een versleten bank stond. Een tafel met vuile borden tussen asresten en lege bierblikjes. Vergeelde glasgordijnen. Misschien zelfs een poster met Al Pacino als Scarface hangend aan een muur.
'Triest,' mompelde ik. 'Pas op dat je niet uitglijdt over de muizenkeutels.'
'Raak die vettige trapleuning vooral niet aan.'
Driehoog achter. De deur boven stond op een kier.
Hij duwde hem open met zijn elleboog.
'Smetvrees?' fluisterde ik.
'Kijk dan.' Hij wees naar de beschimmelde pizzaresten, de koffiemokken met schimmel op de bodem, borden met vleesresten waaraan maden zich tegoed deden en hondendrolletjes op de vloer.
'Niet te diep inademen.'
Ergens klonk een zacht gejank.
De slaapkamerdeur stond open.
De TV toonde beelden zonder geluid. Op het nachtkastje stond een rol keukenpapier naast een stapeltje pornoboekjes. Aan een spijker in de muur, achter hoofdeind van het bed, hing een pas gestoomd maatpak. De broekspijpen bewogen zachtjes mee op het ritme van zijn gesnurk.
'Wakker maken?'
'Doe maar,' zei ik.
'Ik heb het allemaal onder controle. Echt.' Hij zat rechtop. Tegen het bevlekte kussen.
'Echt?' Rico glimlachte. Vragend. Spottend.
'Er was iets mis. Iets met de slagpin denk ik.'
'Volgens mij is er iets mis met jou. In ieder geval niet met deze slagpin.'
'Triest,' mompelde Rico. Of hij het over de muizenkeutels had of over de pup die hij zacht tegen zich aan drukte?
'Rottweiler,' zei ik.
'Ik noem hem Angus.'
'Ik voel me vereerd.'
Mijn pas stokte. Ik dacht terug aan mijn jeugd.
'Hey, kom je?' vroeg hij zacht en streelde de grijze vacht.
'Goeie naam.'
Log in om te reageren
[Reactie verwijderd op 30 maart 2026 om 05:48]
Hoi Angus, die rauwe kerels en dat smerige pand heb je krachtig neergezet. Dat wordt nog eens versterkt wordt door het contrast met het maatpak en de pup. De afrekening en de smoes die er aanleiding toe is, laat je stilletjes maar toch overduidelijk doorschemeren. In één woord geweldig! 👍
Sterke scène, vooral door de concrete details en de spanning tussen de personages. Je zet snel een overtuigende sfeer neer. De vooraf bedachte huiskamer (bank, bierblikjes, Scarface-poster) haalt de verrassing weg: je ‘ziet’ het al vóór je het echt ziet. De zin over zijn jeugd komt voor mij nogal ui...
Dank voor je reactie. 'De vooraf bedachte huiskamer (bank, bierblikjes, Scarface-poster) haalt de verrassing weg: je ‘ziet’ het al vóór je het echt ziet.' Het is een karakterschets. 'De zin over zijn jeugd komt voor mij nogal uit de lucht vallen.' Voor anderen wellicht niet, Ik werk met een vaste HP...
Krachtige visuele beschrijvingen (een beschrijving van geur had er wel bij gekund). *** Het verhaal is heel erg open en het is cryptisch wat Rico en Angus daar komen doen. Al stoort het niet. En je kunt ook wel raden wanneer je meer van dit soort verhalen leest (en ook zonder die voorkennis is het...
Bedankt voor je reactie. 'Kom je?' is gericht aan de HP.