De gang ruikt naar schoonmaakmiddel. Aan het eind verdwijnt een kar op piepende wielen.
Hij loopt weg, een volle plastic tas in zijn hand. Zij volgt, een halve pas achter hem. Haar hand glijdt langs de leuning.
Bij de lift reiken ze tegelijk naar de knop. Hun vingers raken elkaar. De cijfers lichten op en doven.
De deuren openen. Hij gaat links staan, zij rechts, hun rug naar de spiegel. Tussen hen in past nog iemand. Haar duim wrijft over het witte bandje in haar hand.
De lift zakt. Hun lichamen bewegen mee met de schokken. Zij ademt diep in.
In de hal lopen mensen langs hen heen; praten, lachen, sleutels rinkelen. Iemand slaat tonen aan op de piano.
Zij wachten.
Dan lopen ze door.
Buiten knippert hij tegen het licht. Zij trekt haar jas dichter om zich heen.
Ze steken over naar de parkeergarage. Het asfalt is nat. Zij versnelt, komt naast hem, zakt dan terug.
In de garage klinken hun voetstappen hol. Een portier slaat dicht. Een auto start.
Bij hun auto zet hij de tas neer en zoekt in zijn jaszakken.
Haar blik rust op de voorruit, waar stof op ligt. Met een zakdoekje veegt ze een halve boog vrij. In de boog verschijnt haar gezicht.
Hij vindt de sleutel. Het knipperlicht flitst twee keer. De piepjes weerkaatsen tegen het beton.
Hij opent de achterbak en steekt zijn hand uit naar de tas. Zij is hem voor. Ze trekt de tas tegen zich aan en stapt in. De tas op haar schoot. Beide handen erop. Ze kijkt recht voor zich uit.
Hij duwt de klep dicht en laat zijn hand op het metaal rusten.
Dan loopt hij naar voren en stapt in. Hij steekt de sleutel in het contact, maar draait hem niet om.
Zij legt het bandje om haar pols. Ze houdt de uiteinden bij elkaar. Een naam. Niet de hare. Langzaam zakken haar schouders. Niet helemaal.
Hij draait de sleutel. De motor slaat aan, een trilling gaat door de auto. Hij zet hem in zijn versnelling.
De auto rolt naar voren.
Log in om te reageren
Ha Edwin, Dank voor je reactie. Ja, wel een ziekenhuis, maar wat mij betreft heeft de vrouw er niet in gelegen.
Ik neem de ruimte wat op de details in te gaan: De zin over de piepende wielen loopt niet lekker. Ik zou eerder zeggen: Aan het eind duwt een verpleegkundige een kar een kamer in. Dat hij piept, om dat te horen, moet je dichterbij staan. (ik spreek uit ervaring, heb veel in het ziekenhuis gelegen d...
Dank je wel voor je uitgebreide en zorgvuldige reactie. Ik waardeer het echt dat je zo precies hebt gekeken en je eigen ervaring erbij betrekt. Een aantal van je opmerkingen neem ik zeker mee, vooral waar het gaat om de helderheid van het bandje en het volgen van de handelingen. Daar wil ik voorkom...
Ha Jan, Ik denk dat veel mensen bij het lezen van de aanwezigheid van zo'n bandje tot die conclusie komen, dat mensen dan verwachten dat ze in het ziekenhuis was opgenomen. Ik ben blij dat mijn reactie nuttig is! Ik kan soms erg op de details ingaan, ik hoop altijd maar dat mensen dat juist prettig...
Zoals ik het lees. hebben de man en de vrouw hun baby verloren. De aanwijzing daarvoor is het bandje. Ze kunnen elkaar niet vinden in het verdriet en de afstand is voelbaar in subtiele dingen. Het klemmen van de tas (met babykleertjes) op haar schoot is een sterk symbool. Goed verhaal, Jan. Weer tu...
Hoi Nel, 'maar dat doet er niet toe'. Dat is de reactie die me blij maakt. Jij begrijpt wat ik aan het doen ben. 🥳