Na het moment | Tony Coppo

Hij waste zijn handen.

Lang. Sonja hoorde het water lopen, het zeepblokje tegen de kom.

Ze zat in de stoel bij het raam. Niet op het bed. Nooit op het bed, tenzij zij het zei.

Hij deed het licht van de badkamer uit.

Hij bleef in de deuropening staan. Keek naar het tapijt en raapte het laken op. Vouwde het. Streek de vouw erin met zijn handpalm. Legde het op de rand van het matras.

Zijn handen beefden niet. Ze lette daarop.

Op het nachtkastje lag haar telefoon. Scherm naar boven. Het trilde en lichtte op. Ze keek niet.

"Dank," zei hij.

"Ja," zei ze.

Hij wachtte. Hij was de stilte zelf. Ze had hem dat niet geleerd. Het was er altijd zo geweest.

Ze stond op. Langzaam, met de rust van iemand die weet dat er niemand vertrekt voor zij klaar is.

Ze pakte haar telefoon. Scrollde. Hij keek niet mee.

Ze stapte naar hem toe. Hij bewoog niet. Ze moest opkijken. Ze maakte het zilver aan zijn keel los. Het tikte op het marmer van de ladekast.

"Donderdag," zei ze.

Hij knikte.

Ze liep naar de badkamer. Bij de deur bleef ze staan zonder zich om te draaien. Ze knipte het licht aan.

"Je mag gaan."

Ze hoorde zijn voetstappen. De deur. Het slot dat zachtjes klikte, nooit met een klap, ongehaast.

Ze draaide de kraan open. Keek in de spiegel. Zijn zaad in haar zwarte haar.

Sonja deed het licht uit.

Reacties (7)

Nel12 apr 2026v1

Fascinerende scène met veelzeggende details.

Ancenita12 apr 2026v1

Weer goed geschreven. Mooie details: het zeepje, het lakens, het zaad in het haar. Graag gelezen

Emmy van Swaaij11 apr 2026v1

Mooi dat detail van dat zeepblokje tegen de kom. Kan ze zien dat hij niet meekeek, wanneer ze scrollende is? Mooi dat van dat zilver. Ik zou knipte vervangen door deed. Ik zou eindigen met het zaad in haar haar, niet met het licht dat uitgedaan wordt.

Frans11 apr 2026v1

Een heel mooie scène die nieuwsgierig maakt, niet alleen naar wat erna komt, maar ook naar wat eraan voorafging. Hulde voor de zakelijke "staccatostijl", die de situatie (= setting, mijn favoriete personage 😁) perfect visualiseert.

(4/5)

Gi11 apr 2026v1

Met de vraag te stellen, geeft Edwin het antwoord: 'onze' Sonja. Zeker niet de suggestie van Jan volgen: iets wits kan op heel andere dingen wijzen dan het verspilde zaad. De schrijver verraadt zijn afkomst. Alleen in Nederland heeft men het over 'het' matras. Zelf zou ik 'de' matras hebben geschr...

Edwin11 apr 2026(bewerkt)v1

Wie had dat achter onze Sonja gezocht… 😁 Leuk om te lezen!

Jan Schuuring11 apr 2026v1

Hoi Tony, Dit is nog eens wat je noemt 'Na het moment'. 🥳 3 overwegingen: - 'Hij was de stilte zelf. Ze had hem dat niet geleerd. Het was er altijd zo geweest.' Dit is het enige moment dat uitlegt en kan zonder verlies gemist worden. - 'Ze keek niet'/'Hij keek niet mee'. Twee keer 'hetzelfde' z...