Pantoffeltijd

Mijn grootmoeder baarde twaalf kinderen, geen enkele deed ertoe, behalve de slungel die besloot mijn vader te worden.

Voor haar was hij nummer vijf uit de rij. Zo’n kind dat je over het hoofd zag. Voor mij was hij de man die ‘s avonds thuiskwam en verwachtte dat het eten op tafel stond. Geen fratsen, maar aardappelen, vlees, jus en weinig groenten. ‘Dat is konijnenvoer.’

De man die verwachtte dat zijn vrouw, mijn moeder, zijn pantoffels klaarzette en ‘s avonds om precies tien uur een koud biertje uit de koelkast pakte. Niet bepaald een vader om een spectaculair verhaal over te vertellen. Tot die ene dag waarop alles veranderde.

Naast zijn bord had mijn moeder een envelop gelegd. In eerste instantie schoof mijn vader hem opzij. Na het eten van zijn toetje las hij de brief hardop voor:

Geachte mijnheer Jansen

In onze zoektocht naar de meest normale man in Nederland zijn we bij u terecht gekomen. U voldoet aan al onze eisen. Uw uitzonderlijk stabiele persoonlijkheid heeft onze jury diep geraakt. Als hoofdprijs mag u een nieuw karakter kiezen:. Wij zullen u bij deze keuze begeleiden en ook bij de implementatie van uw nieuwe karakter.

Van harte gefeliciteerd. We nemen zo spoedig mogelijk contact met u op.

Met vriendelijke groet,

Het Nationale Karakter Bureau

Ik barstte in lachen uit en moest dat bekopen met een pets op mijn gezicht.

Mijn moeder begon omstandig de tafel af te ruimen en was langer dan anders met de afwas bezig.

‘Jij zorgt dat ze er niet inkomen, riep mijn vader naar mijn moeder. Hij schopte zijn pantoffels uit en ging op de bank liggen, nadat hij de brief had verscheurd.

De volgende morgen stonden ze met z’n tweeën voor de deur. Ze droegen beige jassen en hadden een map bij zich.

Mijn vader schoot in zijn kamerjas op hen af en schreeuwde: ‘Wegwezen, ik wil geen nieuw karakter.’

‘Dat zeggen ze allemaal,’ antwoordde de man met de map. ‘Tot ze de mogelijkheden zien. U mag kiezen, hoe extremer hoe beter. We beginnen altijd met een proefkarakter dat u twee weken mag uittesten. Daarna beslist u of u het houdt.’

Hij opende de map. ‘Avontuurlijk is het meest populair. Mensen verlaten hun gezin en reizen bijvoorbeeld naar de Noordpool.’

Mijn moeder liet een bord vallen.

‘En als ik niets kies?’

‘Dan wijzen wij u een willekeurig karakter toe.’

De man bladerde door zijn map en zette een stempel neer.

Tijdelijk karakter: REBELS

‘Rebels?’ riep mijn vader. ‘Doe normaal.’

‘Twee weken op proef,’ zei de man. ‘Meer niet.’

De mannen vertrokken.

‘s Avonds zette mijn moeder om tien uur een koud biertje voor hem neer. Mijn vader nam een slok.

Vervolgens keek hij naar zijn pantoffels. Bedachtzaam schoof hij ze uit. Hij pakte het bier, boog zich voorover en goot het langzaam in de linker pantoffel. Daarna in de rechter.

Mijn moeder verstijfde met de theedoek in haar hand.

‘Wat dóe je?’

Mijn vader keek tevreden naar het schuim dat over de rand liep.