Niet van toepassing

De telefoon ging één keer en hij had hem al in zijn hand, snel de slaapkamer uit voor het ding de tweede keer kon overgaan, langs de deur die hij niet dichttrok omdat het klikken erger was dan het kieren.

In de keuken nam hij op.

"Spreek ik met de meneer die Sonja Tersmisses begrafenis bestelde?"

Hij hield de hoorn een stukje van zijn oor en luisterde naar de gang. 

"Ja," zei hij. "Dat ben ik."

"Een paar korte vragen over onze dienstverlening, als u even tijd heeft. Drie minuten."

"Het is drie uur ‘s nachts…"

"De eerste vraag gaat over de bereikbaarheid van de coördinator. Op een schaal van één tot vijf."

Hij dacht aan de man die hij op een parking had gebeld terwijl zijn vrouw binnen brood kocht en hij in de auto bleef zitten met de motor aan.

"Vijf," zei hij. "Hij heeft het discreet geregeld op het uur dat ik vroeg."

"Dank u. En de opbaring, lag Sonja erbij zoals afgesproken?"

In de slaapkamer kraakte het bed. Hij legde zijn hand op het aanrecht en bleef stil tot het ophield.

"Meneer?"

"Ja. Ze had de blouse aan die ik had meegegeven."

"Dus daar geeft u?"

"Vier."

Hij hoorde haar typen. Hij had de blouse uit Sonja’s kast gehaald in een tas zonder logo, en bij het sluiten van de kist had hij gezien dat de kraag verkeerd lag, en hij had niets gezegd.

"En was de familie tevreden over de begeleiding op de dag zelf?"

"Er was geen familie," zei hij.

Het bleef stil aan de andere kant. "Dan vul ik niet van toepassing in."

"Doe dat. Het is laat."

"We zijn er bijna. Vraag zeven. Zou u onze dienstverlening aanbevelen aan vrienden of familie? Eén tot vijf."

Hij zei niets. Hij keek naar het rode lampje van de waterkoker.

"Meneer? Bent u daar nog?"

"Ja," zei hij. "Ik ben er nog."

Ze wachtte.

"Meneer, voor de aanbeveling, welk cijfer mag ik noteren?"

Hij hing op, zette zijn telefoon op stil, legde hem met het scherm naar beneden, en bleef staan.

Toen hij weer in bed kroop, draaide zijn vrouw zich naar hem en vroeg met haar ogen gesloten wie er belde.

"Verkeerd verbonden," zei hij.

Hij legde zijn arm over haar heen. Drie op vijf, dacht hij.