Floralux

De brief lag op tafel sinds woensdag. 

FOD Defensie. 

Inventaris exotische dieren, categorie B. Eén stuks, witte alpaca, genaamd Diabolo.
Zaterdag aanstaande, tussen tien en twaalf, ter plaatse op te halen door een gemachtigd ambtenaar. Compensatie: één voucher Tuincentrum Floralux, niet cumuleerbaar.

Sonja had geen alpaca. Ze had twee keer naar het nummer onderaan gebeld. De eerste keer was het een vrouw die zei dat het dossier afgesloten was. De tweede keer een man die zei dat het dossier openstond en dat correctie ter plaatse moest gebeuren bij ophaling.

Hij belde aan om vijf voor elf.

'Mevrouw Geldhof?'

Ze knikte. Hij had een klembord en een sleutel van een aanhangwagen die op de oprit stond. Hij was misschien achtentwintig. Hij groette beleefd.

'Graag snel,' zei hij. 'Ik moet er vandaag nog vier.'

'Ik heb geen alpaca,' zei ze.

Hij keek naar zijn klembord. 'Eén stuks, witte alpaca. Adres klopt. Naam klopt.'

'Ik heb dat nooit gehad.'

'Dan moet u dat schriftelijk betwisten, mevrouw. Dan komen ze opnieuw langs voor een verificatie. Met een tweede formulier. En een derde, als het moet.'

'Hoe lang duurt dat.'

'Drie tot zes weken. Met de afkondiging, eerder zes.'

Ze keek naar de aanhangwagen. Schoon stro, een drinkbak met een kraantje.

'Waarvoor is het,' vroeg ze.

'R&D.'

'Welke R&D?'

Hij aarzelde. 'Kamikaze.'

Ze wachtte.

'Implantaten,' zei hij. 'Goedkoper dan een drone.'

'Hoe hard ontploft zo’n implantaat?'

'Achttien tot eenentwintig man. Ze zijn populair.'

Ze knikte. 'Komt u over een uur terug.'

'Twaalf uur is mijn deadline.'

'Twaalf uur lukt.'

Ze pakte een touw uit het tuinhuis. Wieland was met de caravan in de Ardennen. Het hek was met een ketting dichtgemaakt, zonder slot. Ze haakte hem los en deed hem achter zich weer dicht.

Er stonden er vier. Drie bruine en een witte. De witte kwam meteen naar haar toe. Een bruine kwam mee. Ze duwde de bruine terug met haar elleboog. Hij week niet. Ze duwde harder. Hij verschoof een halve stap. Ze sloeg het touw rond zijn nek met een knoop die ze van haar vader had geleerd voor de geit. Ze draaide zich om en liep. De bruine bleef bij het hek staan.

Langs de spoorweg kwam een vrouw met een fiets aan de hand.

‘Dag Sonja,’ zei de vrouw. ‘Met Casper op stap?’.

‘Diabolo,’ zei Sonja en trok aan het touw. 

De ambtenaar stond bij de aanhangwagen te bellen. Hij hing op.

'Dat is sneller dan een uur.'

'Hij stond achteraan in de tuin.'

Hij opende het achterschot. Ze leidde de alpaca naar binnen, die zonder protest van het hooi begon te eten. 

De ambtenaar schoof het schot dicht. 'Is dat uw dier?'

'Ja,' zei ze en tekende het formulier.

'Bedankt voor uw medewerking,’ zei hij. 

Ze ging naar binnen en legde de voucher in de la van het dressoir, bovenop de stapel.