'Wat brengt je naar Berlijn?'
Ik moet me concentreren op haar lippen om de vraag te verstaan. Door de luide techno-muziek en verblindende lasershow vang ik de helft van de woorden. De rest vul ik in.
'Ik had wel zin in een feestje,' zeg ik in mijn beste Duits. Aan haar blik zie ik dat ze dat schattig vindt. Haar blik die bestaat uit een stel bruine ogen, net iets lichter dan die van Mirthe.
De ziel van Mirthe. Het donker waar ik in viel. Kon ik me er nog maar in verstoppen.
'Dan zit je hier goed.'
Uit haar glittertas haalt ze een gripzakje met gelig poeder. Ze demonstreert de toedieningswijze door aan haar pink te likken en in het zakje te stoppen. Dan kijkt ze me strak aan terwijl ze het in haar mond steekt.
'Wil je ook?'
Ik knik en volg haar voorbeeld.
'Je voelt zo zacht en warm,' zegt ze in mijn oor. Haar armen hangen om mijn schouders. De mijne om haar middel. We staan wang aan wang, beleving aan beleving. We resoneren mee met de muziek, met de nacht, met iedereen op de dansvloer.
'Jij ook.'
Mijn hand in Mirthes hals. Ze bijt op haar lip. Ik denk aan hoe ik altijd naar haar kant van het bed rolde om nog even in haar warmte te kunnen liggen.
'Ik vind het zo lekker om met je te knuffelen.'
'Uhuh.'
'Mag ik aan je haar zitten?'
'Jahoor.'
Met haar vingers harkt ze in slow motion door mijn krullen. Ik krijg er kippenvel van.
'Vind je me leuk?'
'Ja,' lieg ik.
Ook als je oud bent. Dik, lelijk of gerimpeld. Als we elkaar in een ander leven zouden vinden. Als jij jong was en ik oud, of andersom. Als mijn huid een andere kleur had dan die van jou. Als ik van Mars kwam en jij van Venus. Als je een worm was. Als ik niet Bart was en jij niet Mirthe, dan nog vind ik je leuk.
Haar hand houdt de mijne vast en is de wegwijzer door de kolkende mensenmassa. Ik volg haar naar een deur waar met neonverf een pissende man op is geschilderd. Daarbinnen is het blauw verlicht. Ze zoekt tussen de roestvrijstalen hokjes.
'Deze is vrij,' zegt ze. En ze neemt me mee naar binnen.
Log in om te reageren
Ha Persephone, De uitgaansscene in Berlijn heb je meteen sterk neergezet. Deze zin is goed gekozen: Haar blik die bestaat uit een stel bruine ogen, net iets lichter dan die van Mirthe. omdat het meteen duidelijk maakt dat de hoofdpersoon Mirthe als ijkpunt heeft bij welke mogelijke ontmoeting dan oo...
Dankjewel! ^^
Ik heb genoten van dit verhaal maar als ik mijn commentaar lees dan lijkt het er niet op. Dan dacht ik, dat ik het kan verwijderen en niks plaats, maar ik plaats het dan maar toch, met deze disclaimer. ------------- Superlekkere scene in een nachtclub. *** In de eerste honderd woorden kan het wa...
Dankjewel voor je feedback! Heel terecht. Bovendien sluit het hebben van opbouwende kritiek het genieten van een verhaal niet uit. Al is de disclaimer wel fijn om te lezen natuurlijk :) Ik neem het mee!
Ik heb het nog eens herlezen. Mijn eerdere bezwaren storen me nu helemaal niet. De twee lange zinnen (de ogen en het zakje) vindt ik nu zelfs mooi. Het einde “Ook als je oud bent ... dan nog vind ik je leuk.” voelt wel nog steeds wat lang.
Hallo Persephone, Prachtig. Ik ben geraakt. Het contrast van die diepgevoelde liefde met de banale werkelijkheid: wat een schuring. Ik haperde een beetje bij deze zin: << Haar blik die bestaat uit een stel bruine ogen>> Voelt niet helemaal kloppend. Maar uiteindelijk raakt die zin verdrongen naa...
Dankjewel! ^^
Goeie! De pijn van de hoofdpersoon is inleefbaar, al weet de lezer de details niet: hij is zijn muze kwijt. De rest is surrogaat. De leugen vind ik daardoor extra pijnlijk voor de naamloze vrouw in de club - het gaat hem niet om haar. "De ziel van Mirthe. Het donker waar ik in viel. Kon ik me er nog...
Dankjewel voor je reactie! :)
Hoi Persephone, “Ik moet me concentreren op haar lippen om haar te verstaan”. Deze zin heeft iets vervreemdends, zet gelijk de maat. Mooi. Maar de speciale band tussen de hoofdpersonage en Mirthe komt mijn inziens niet goed uit de verf. Vooral omdat wij geen idee hebben wie Mirthe is, voelen wij on...
Bedankt voor je feedback! De bedoeling was om een onbereikbare liefde te beschrijven en hoe Bart toch invulling probeert te geven aan dat verlangen. Ik zal meenemen hoe ik daar duidelijker in kan zijn zonder het helemaal prijs te geven :)
Ha Persephone, op naar de underground, met onbehagen dat doordringt tot in Barts verdoving. Tot in de rouw waardoor hij Mirthe zoekt. Mooi zacht is het verlangen in zijn aandoenlijke gedachten. Hij gaat naar de pissende man om maar niet te hoeven voelen. Tegen grotesk aan, maar dat past wel bij de s...
Nachtclubs lenen zich doorgaans niet voor diepgaande gesprekken inderdaad, is mijn ervaring :) Bedankt voor je feedback!
Dankjewel voor je reactie!
Hoi Persephone, Je verhaal voldoet prima aan de opdracht. De protagonist vertelt een leugen en er is een duidelijke kloof tussen de gesproken woorden en de interne gedachten, wat de lezer meeneemt in de innerlijke strijd. De leugen heeft een persoonlijke en emotionele inzet, wat goed past binnen de...
Dankjewel voor je feedback! Oeps, de hoofdletter D is ertussendoor geschoten. Ik laat de tip over de interne gedachten even sudderen, wie weet wat er boven komt drijven :)
Prachtig en zintuigelijk beschreven! Het leest heerlijk weg. Goed gedaan!
Dankjewel! ^^