'Kut nummer.' Rico keek strak voor zich uit.
Ik keek hem kort aan.
'Hou je ogen op de weg,' reageerde hij.
Hij had een punt. Het zicht was minder dan honderd meter. Voorjaarsmist.
'Maar waarom een kut nummer?'
'My way? Hou toch op. Hij heeft niets op zijn eigen manier gedaan. Nooit zelf een nummer geschreven en ook altijd naar de pijpen van anderen gedanst.'
'Wel een goeie zanger. Toch?'
'Ook niet. Hij had een mooie stem en een aparte frasering. Dean Martin, bijvoorbeeld. Dat was pas een zanger.'
Ik schokschouderde kort. Vanuit mijn borst klonk een licht gerochel.
'Je rookt te veel Angus. Als je zo doorgaat, is jouw einde ook nabij.'
Nu schoot ik vol in de lach.
'Ja, lach maar. Maar daar had die clown het ook over. Over het einde dat dichtbij was en een vol leven. Daarna heeft ie nog jaren geleefd. Allemaal nep. Alles is nep. Hij was wel een redelijke acteur.'
Ik zweeg.
Hij zweeg.
De zon brak door. De mist loste op. Ik draaide mijn hoofd weer. 'Gaat het wel goed met je?'
Hij keek weer strak voor zich uit. 'Ik ben er wel klaar mee.'
'Waarmee?'
'Dat je iets moet betekenen. Dat je iets gepresteerd moet hebben. Het allemaal gedaan moet hebben. Dat je jezelf moet bewijzen. Ik wil gewoon rust, een saai leven.'
Ik knikte lichtjes. 'Dat zit er niet in, Rico. Dat weet je.'
Hij zuchtte. 'Maar eigenlijk ben ik dit niet.'
'Dat geldt voor iedereen. We denken allemaal dat we eigenlijk iemand anders zijn, hadden kunnen zijn.'
'Maar als je bedenkt wat we allemaal gedaan hebben? Voel jij geen spijt? Af en toe?'
'Wat is spijt?'
Er bleef weer een stilte hangen die alleen doorbroken werd door het getik van de richtingaanwijzer.
'Ik had het anders gewild. Ik heb niet het gevoel dat ik mijn leven volgens een geplande koers heb geleefd.'
'Dat geldt toch ook voor bijna iedereen. Kom op, Rico. Iedereen zet een stap die de volgende bepaalt.'
'Daarom vind ik het een kut nummer.'
'That's life,' zei ik op een zangerige manier.
Hij schoot in de lach.
'Gaat ie weer?' Ik haalde mijn rechterhand van het stuur en tikte tegen zijn schouder.
Hij knikte. Bleef knikken. 'Sorry. Soms...'
'Misschien moet jij straks de trekker maar overhalen.'
Hij glimlachte, knikte weer. 'Je hebt gelijk. This is our way. That's life.'
Log in om te reageren
Ok, Angus dan maar weer, deze keer op stap met spitsbroeder Rico, die blijkbaar niet weet dat Frank S. met de maffia heulde. Wedden dat hij het nummer dan wel tof zou gevonden hebben? Dat het Franse origineel dan weer door spring-in-'t-veld Claude François geschreven en gezongen werd (en die er dan...
Hoi Angus, Een interessante herinterpretatie van de liedtekst "My Way". Soms vind ik de dialoog iets te netjes voor 2 criminelen, maar dat ben ik die in stereotypen denkt, deze zijn best geletterd "dat geldt voor iedereen" => zou ik maken "da's voor iedereen" of zo iets. En zo zijn er nog een paar ...
Leuke hoofdstukje/scene in het leven van Angus. Voor mij kaatst de dialoog best vaak heen en weer waardoor ik de draad af en toe kwijt raak met wie-wat-zegt. Of misschien is het zondag negen uur al te laat voor mij om nog te lezen.