Zonsondergang

'Kijk, nu hebben we het ergens over.'
Rico tikte driftig met zijn wijsvinger op het display om het volume op te schroeven.
Daarna neuriede hij mee op de donkere tonen van de basgitaar. Het geluid kwam ergens tussen zijn keel en borstkast vandaan; diep van binnen.
'Wij zijn de demonen, Angus.' 
'En de hel is waar we thuishoren.' 
'Zou 't? Ik hoop 't niet. Komen we Sinatra tegen met zijn gezwemel.'
'Wat heb je tegen die vent?'
'Hij was nep.'
'Alles is nep, Rico.'
'Ik niet. Wij niet. Wij zijn puur.'
'Maar niet meer van deze tijd.'
Hij lachte. 'Daar heb je een punt. Allemaal die would-be's met hun zogenaamde kennis die ze van internet trekken.'
'Aanpassen,' zei ik. 'We moeten ons aanpassen.'
'Nooit!' Zijn hand klapte op het dashboard.
'Nooit?' 
'Nee, nooit. Denk na, Angus. Wij krijgen altijd de lekkerste wijven. De wijven waar al die kantoorslaven van kwijlen. Ze ruiken het testosteron. Verlangen ernaar.'
'Bef je ze ook?' Ik probeerde de vraag zo droog mogelijk te stellen.
'Tuurlijk. Moeten ze wel pijpen.' Hij grinnikte diep.
Ik kon er niets tegenin brengen. 'Voor wat, hoort wat.' 
'Precies dat.' Hij frommelde even in zijn broekzak, stak daarna een kauwgom in zijn mond.
'Hoe lang ben je nu gestopt?'
'Vier dagen.'
'Knap,' zei ik, terwijl ik een Camel aanstak.
'Soms...Angus.' Hij balde zijn vuist en staarde daarna naar de polder die zich uitstrekte voorbij de vluchtstrook.
Ik blies de rook langzaam uit. 'Maar die wijven,' zei ik. 'Als ze eenmaal doorhebben wie we echt zijn, willen ze weg.'
'Kunnen ze niet. Ze doen hun best, maar ze raken verslaafd.'

Ik drukte mijn peuk uit in de asbak.
Hij nam de kauwgom uit zijn mond en liet die ernaast vallen.
'Kauwgom en as. Dat is de smerigste combinatie die ik ken.' 
'Beffen en niet gepijpt worden is erger.' Hij keek weer uit over de polder. 
Aan de horizon daalde de zon.
'Heb je er een voor mij?'