Marcia staat op de tippen van haar tenen en neemt een fles wijn vast. Ze slaat de deur van de kast hard dicht.
‘Waar zat je?’ vraagt ze zonder Hein aan te kijken. Ze scharrelt in de schuif en haalt er een kurkentrekker uit. Hij staat te hijgen. Het zweet loopt in zijn ogen. Met zijn mouw wrijft hij het weg.
‘Ik was gaan lopen,’ puft hij. Voorovergebogen staat hij met gestrekte armen op het aanrecht. Zij draait de kurkentrekker diep in het kurk. Ze steekt de fles tussen haar benen en trekt dan hard. Een droge plop klinkt. Hij legt zijn hoofd op zijn armen en kijkt haar van opzij aan.
‘Dat is duidelijk,’ zegt ze, ‘maar met wie?’ Ze kijkt hem strak aan terwijl ze de fles hard neerzet. Er gulpt wat wijn over de rand. Hij volgt de druppel wijn tot op het marmer. Dan duwt hij zich recht. Hij kijkt door het raam.
‘Alleen,’ antwoordt Hein uiteindelijk, ‘met wie anders?’ Hij kruist zijn armen en tilt zijn kin omhoog. Bij de buren draait iemand de douchekraan open. Marcia draait haar hoofd richting het geluid en trekt een wenkbrauw op. Met zijn ene hand trekt hij zijn voet achteruit tot tegen zijn kont. ‘Kramp,’ mompelt hij.
Ze giet een glas wijn uit. Ze stopt op het maatstreepje. Met de fles gekanteld blijft ze staan tot hij haar aankijkt. Dan giet ze nog wat bij.
‘Je ging brood halen toch?’ vraagt ze. ‘Was je afgeleid misschien?’ Ze neemt een grote slok en laat dan wat wijn teruglopen in het glas.
‘Brood,’ zegt hij, ‘juist, ja. Ik ga er straks wel om, eerst douchen nu.’ Hij verdwijnt snel door de gang de trap op.
De bel van de voordeur gaat. Marcia zet haar glas neer en gaat naar de gang. Hein komt, met enkel zijn loopbroek aan, naar beneden gedenderd. Zij is er voor hem. Ze opent de voordeur. De buurvrouw staat voor haar, met nat, uitgekamd haar. In haar uitgestrekte handen heeft ze een brood. De buurvrouw doet een stap achteruit en laat haar armen zakken. Ze kijkt naast Marcia heen de gang in.
‘Wij eten geen brood,’ zegt Marcia. Ze doet de voordeur dicht. Hein staat nog halverwege de trap, in bloot bovenlijf. Ze kijkt naar zijn borst.
‘We eten kip,’ zegt ze. Met haar knokkels klopt ze op de muur.
Log in om te reageren
Mooi hoe je eerst dat zweet introduceert en daarna die door de rest van het verhaal verweven gedetailleerde handelingen van cooling down van een nog uitpuffende hardloper. Ik zou eerder schrijven: Voorovergebogen leunt hij met gestrekte armen tegen het aanrecht. Mooi dat auditieve van de droge plop....
Hoi Frederik, zo weinig overtuigend als Hein zijn verhaal brengt, zo krachtig zijn de details waarmee jij de sfeer hier neerzet; zijn niet aankijken, haar strak aankijken, de rol van het douchen, het brood - om er maar een paar te noemen. Ik vind dit een zeer geslaagde invulling van de uitdaging!
Vernuftig hie je met een paar details een heel intrigerend aan de lezerduidelijk maakt. De gedetailleerde beschrijvingen maken ook dat je het helemaal voor je ziet. De sfeer zelfs proeft. Heel knap geschreven.