Het manuscript

De man tegenover haar bladert door het manuscript.
 ‘Interessant,’ zegt hij. ‘Die toon.’
 Hij slaat een bladzijde om. ‘Die voelt … bekend.’

Ze knikt. ‘Dat hoor ik wel vaker. Ik heb er twee jaar aan gewerkt, ononderbroken.’

Er valt een stilte.

‘Het manuscript leest soepel. Bijna alsof het al meerdere redactierondes heeft doorlopen.’


‘Ik ben streng voor mezelf. Ik herschrijf alles eindeloos voordat ik het opstuur.’

Hij volgt met zijn vinger een regel.
‘Kent u de schrijver Allard Binard?’


‘Nooit van gehoord.’


‘Dit manuscript doet me sterk denken aan zijn werk.’ Hij kijkt op.‘Bent u ooit in de Dordogne geweest?’


‘Eh … nee, ik werk het liefst in mijn boshuis in de Achterhoek.’

De man schuift het manuscript langzaam naar het midden van de tafel. Zijn ogen rusten op de titelpagina.
 ‘Vreemd,’ zegt hij zacht. ‘Allard Binard woonde in de Dordogne. Zijn laatste boek ging over een man die zich terugtrok in een boshuis in de Achterhoek.’

Ze voelt een lichte tinteling in haar vingertoppen. ‘Toeval bestaat.’

‘Zeker.’ Hij leunt naar voren. ‘Alleen is dat boek van Binard nooit gepubliceerd. Het manuscript verdween vlak na zijn dood.’

Het blijft stil in de kamer.

‘U zei dat u twee jaar continu bezig geweest bent met het schrijven van dit boek,’ gaat hij verder.

‘Ik heb geen sociaal leven,’ zegt ze. Haar stem klinkt schril. ‘Ik kom alleen buiten voor de boodschappen en af en toe een wandeling.’

De man knikt langzaam. Hij pakt een pen en tikt op de eerste alinea.
‘U kent vast de boekhandel op de markt in Lochem. Een ontmoetingsplek voor schrijvers in die regio.’

‘Natuurlijk,’ zegt ze direct. ‘Ik kom er vaak.’
 ‘Af en toe,’ verbetert ze zichzelf snel.
‘Ze hebben daar een kleine leesgroep,’ voegt ze eraan toe. ‘We bespreken elkaars werk. Mijn manuscript is daar ook al eens langsgekomen.’

De man laat zijn pen los.
 ‘Ah, ze kennen uw werk.’

Ze knikt. ‘Ja. Verschillende versies.’


Hij slaat het manuscript dicht en kijkt haar recht aan. ‘Mijn vader schreef altijd op papier met een watermerk dat alleen in Sarlat werd verkocht,’ zegt hij, terwijl hij een bladzijde tegen het licht houdt.

Hij laat een stilte vallen.

‘Dit papier komt daar vandaan. Ongetwijfeld.’

Zijn blik doorboort haar.

‘Wilt u mij nu vertellen wat er met mijn vader is gebeurd?’

( of heb je liever dat ik de rechercheur erbijhaal die deze zaak heeft onderzocht?’)