
De krokussen staan er weer. Paars, wit, geel. Alsof de lente een folder maakt voor mensen die zichzelf nog iets gunnen. Ik schrijf me op geen enkele folder in.
Ik sta aan het raam. Acht uur. Glas in de hand.
De buurvrouw spit haar moestuin om. Ze heeft handschoenen aan en een uitdrukking die zegt dat zij weet hoe dingen groeien en wat je daarvoor moet doen en dat jij dat niet weet en dat het ook niet erg is maar toch. Ik kijk naar haar. Zij kijkt niet terug.
Mijn tong smaakt naar gisteren.
In de vijver achter haar tuin liggen kikkers op elkaar. Een kluwen van kikkers die zich vastgrijpen met de wanhoop van dieren die precies één ding willen en dat nu willen en de rest later. Ik begrijp ze. Ik begrijp ze volledig. Ik sta hier met een glas gin en denk aan de buurvrouw en de kikkers.
De vierde fles staat half achter de broodtrommel. De broodtrommel is leeg.
Ergens in april sta ik in die tuin. Nuchter. Ik heb een tomatenplant, want dat is wat mensen doen als ze opnieuw beginnen. Alsof de buurvrouw wacht op mijn tomaten. Zij leunt over de schutting. We praten over de grond, de pH-waarde, wat je wanneer plant. Ze zegt dat je tomaten moet beschermen tegen dieven. Ik knik. Ik weet niet welke dieven. Ik vraag het niet. De kikkers zijn dan al lang weg.
Nu is het maart.
Zij gooit dode stengels op een hoop. Ik kijk naar haar handen, die grond kennen op een manier die ik niet ken, die weten hoe je iets levends vasthoudt zonder het te breken. Buiten paren de kikkers verder, onverdroten, zonder vier flessen.
Mijn glas is leeg.
Log in om te reageren
de op gecorrigeerd! Dank! en bedankt
Een nieuw begin, net als de lente, als thema, met meteen de vermelding van wantrouwen en wat verbittering in de afgewezen foldermetafoor. Drank kan de oorzaak zijn en het gevolg van deze eenzaamheid. Dat ontzettend dubbele van alcohol: zo gezellig en verfijnd en ingeburgerd, maar als verslaving zo d...
Geen volkstuin (daar heb ik geen ervaring mee) maar een typische tuin achter je huis war je ook de tuin van de buurvrouw prima kan bespieden. De 'op' teveel corrigeerde ik, dank. Dank, waren we niet allen een kikker. Bedankt voor de uitdaging Kruid, niet simpel
Dankje Edwin! Ook al is het droevig, en ik schrijf uit ervaring.
Ik vind het heel sterk. Precies genoeg info. En enkele heel mooie zinnen ("ze heeft handschoenen aan en ..." en "mijn tong smaakt naar gisteren"). Alleen over het woord "onverdroten" in de voorlaatste zin twijfel ik nog wat. Ongestoord?
Veerle, dansje, ik houd van woord 'onverdroten' en zag hier mijn kans. Een prachtig woord dat veel meer zegt dan ongestoord in mijn opinie... waarschijnlijk fout, maar ik hou het er toch in :) "Onverdroten: niet ontmoedigd, en vand. zich niet latende terneerslaan; ijverig en volhardend: een voorbee...
Dag Tony Ik vind niet dat er iets mis is met het woord 'onverdroten' op zich. Ook qua betekenis past het hier. Maar dat woord voelt voor mij nogal archaïsch/formeel aan. In een verhaal dat of tekst die voor het overige ook zo geschreven is, kan dat uiteraard. Dan is het een stilistische keuze. Maar...
Interessant gebruik van de witregels. Lang kort lang kort ... Ook door het gebruik van beeldspraak en hyper-show krijgt de tekst een poëtische uitstraling. Vier flessen klinkt wel als veel, maar je gebruikt vaker vier in je verhalen. Is het vooral omdat je het getal mooi vind? Als ik dit verhaal l...
Ik geef je gelijk dat er weinig 'verhaal' is geschreven, toch denk ik dat er veel verhaal is. Misschien niet uitermate gelukt, al denk ik, bij herlezing vandaag, dat ik achter mijn stukje sta ;) De tuin is wat hij is, een kans op groeien, maar of HP dat aanneemt, blijft de vraag wat hij doet met zi...
De rillingen lopen over mijn rug. Prachtig! De folders, de tong, de kikkers, de dieven. ZZGG.