#11 Bakker en Mulders

Hoewel het voorlopig nog geen lente is, heeft heeft de zon deze week al wat volk naar het Wilhelminaplein gelokt. Terrasmeubilair is uitnodigend opgesteld.
Ik neem plaats bij een van de weinige lege tafeltjes en bestel groene thee bij een vriendelijke serveerster.
‘Wilt u er nog iets bij? We hebben verse appeltaart met slagroom.’
‘Alleen appeltaart, alsjeblieft.’

Twee mensen nemen plaats aan het tafeltje naast me.
Ik schat ze eind twintig.
Hij heeft donkerbruin haar en een baardje. Een zonnebril is op zijn voorhoofd geschoven, zijn ogen kijken ietwat sloom de wereld in. Zijn blauwe vest is voorzien van een schreeuwend logo. Zijn voeten bewegen onrustig in rode sportschoenen.
De vrouw heeft kortgeknipt rood haar. Grote oorschelpen met rijen gouden piercings flankeren haar ronde gezicht. Op haar neus balanceert een smal brilletje. Boven haar halflange zwarte rok draagt ze een spijkerjack met borduursel op borsthoogte. Een slordige tattoo van een roos ontsiert haar linkerenkel.

Zij legt haar telefoon, een notitieboekje en een leren hoesje, formaat creditkaart, voor zich op tafel.
Hij bestelt een dubbele espresso, zij een latte machiato.
De vrouw bladert in haar notitieboekje.
‘Zo, vorige week waren we in Den Haag en Wateringen, nu is Naaldwijk aan de beurt. Ken je het hier?’
Zijn voeten houden stil, hij kijkt het plein rond.
‘Nee, en in dit boerendorp heb ik niks te zoeken.’
‘Vandaag wel, jongen. Onze volgende klus is hier.’
Ze scheurt een bladzijde uit haar boekje en toetst het telefoonnummer in dat daar staat onderstreept.

'Dag mevrouw, u spreekt met Inez Mulders van de politie, afdeling Recherche. Bent u mevrouw C.A. Haaring met dubbel a, woonachtig in de Sweelinckstraat 23 in Naaldwijk?'
Terwijl ze luistert, steekt ze haar duim op.
'Ja, Mulders, inspecteur van het bureau Westland. U moet niet schrikken, maar wij hebben informatie dat er criminelen actief zijn in uw wijk. Zij plegen inbraken en zijn uit op geld en waardevolle spullen, vooral sieraden. Bij een recente arrestatie troffen wij bij de dader een adreslijst aan, waar u ook op voorkomt.' 
Ze knipoogt naar de man en vervolgt het telefoongesprek. Ondertussen bestudeert ze het pasje in het hoesje.
De man roert in zijn koffie, hij lijkt het gesprek aandachtig te volgen.
'Rechercheur Vincent Bakker belt zometeen bij u aan. Hij draagt geen uniform zodat hij niet opvalt, maar natuurlijk laat hij u zijn legitimatiebewijs zien. Zo lijkt het alsof hij langskomt voor boodschappen.'
De man grijnst.
'Het is belangrijk dat alles klaarligt wat mijn collega bij u komt ophalen, hij moet nog naar andere adressen in uw wijk. Hij zal ook foto's van uw bankpasjes en sieraden maken met zijn mobiel. Die foto’s krijgt u tegelijk met de verklaring van inbewaarneming die u morgen op het bureau kunt afhalen.'
Ze verzekert mevrouw Haaring dat haar eigendommen bij de politie veilig zijn en dat alles goed komt. Dan beëindigt ze het gesprek. 

De man bekijkt het legitimatiebewijs.
'Dus ik ben straks Vincent Bakker. Lelijke kop heeft-ie.'
'Jij bent anders ook niet moeders mooiste! Houd sowieso je duim op de foto als je voor dat oudje staat, want de echte Vincent Bakker heeft geen baard.'
'Puh, daar lul ik me heus wel uit, hoor. Kom, we betalen en gaan naar dat adres. Die oude muts staat met smart te wachten op rechercheur Bakker. Zorg jij dat je daar met de auto om de hoek klaarstaat, inspecteur Mulders?'
Ze geven elkaar een boks en staan lachend op.
Hij geeft twintig euro aan de serveerster die net langsloopt.

Ik kijk hoe ze het plein aflopen en pak mijn mobiel.
‘Alarmcentrale 1-1-2, wie wilt u spreken?'
'Politie, bureau Westland.'