Gepubliceerd
v3
Korte verhalen
Week 2 van 2026: #6 De Onzichtbare Protagonist5 januari 2026• 73 views•357 woorden• 15 reacties#VV06.- J.P.
Audio recorder laden...
De makelaar draait de sleutel om. "De vorige eigenaar liet alles achter," zegt ze. "De familie wilde niks."
In de gang hangt een jas. Lichtblauw, goedkoop. In de zakken proppen tissues en kassabonnetjes. Colruyt, Colruyt, Delhaize. Maart, maart en april.
"Hoe lang woonde ze hier?"
"Zestien jaar. Altijd op tijd betaald."
De woonkamer ruikt naar sigaretten en schimmel. Op de salontafel ligt post. Geadresseerd aan M. Pieters. Tussen de enveloppen een briefje in kinderlijk handschrift: Mama ik kom zondag niet maar dinsdag wel, hebben we toch afgesproken?
Geen datum.
De koper trekt een la open. Polaroids: een kind op een driewieler, een vrouw voor een caravan, dezelfde vrouw - ouder - achter een taart met één kaars. Tussen de foto's ligt een horloge. Gouden wijzerplaat, leren bandje. De achterkant gegraveerd - hij voelt de letters met zijn duim: Voor M., van J.
"Kinderen?"
De makelaar scrolt door haar telefoon. "Een zoon. Die belde van een Spaans nummer."
Ze loopt naar het raam, trekt het open. Blijft naar buiten staren.
De slaapkamer is klein. Tussen matras en muur zit een rozenkrans geklemd. Op het nachtkastje een glas water met een vlies erop. Daarnaast een strip pillen, leeg.
De koper opent de kleerkast. Vier identieke blouses, drie spijkerbroeken. Achter de hangende kleren voelt hij iets hards. Een laptop. Nieuw model, dunner dan zijn eigen. Op het deksel liggen kruimels. Hij laat hem dicht.
Onderop in de kast ligt een schoenendoos. Krantenknipsels, geboortekaartjes, een brief van een advocaat. Tussen de papieren een kinderhandschoen - één. Rood wol, voor een peuter.
In de keuken staan twee borden op het aanrecht. Eén met etensresten, opgedroogd. Eén schoon, bestek ernaast.
De koelkast hangt open. Leeg op een pak melk na.
Naast de gootsteen ligt een aansteker. Goud, zwaar, met initialen: J.P.
De koper loopt terug naar de woonkamer. De makelaar staat nog steeds bij het raam, haar jas halfopen alsof het warm is.
"Wat is er gebeurd?" vraagt hij.
Ze draait zich om. "Buren roken iets."
Hij pakt het horloge uit de la. Voelt de gravure nog eens. Stopt het in zijn jaszak.
"Wanneer kan ik erin?"
De makelaar trekt het raam dicht. "Ik mail het contract."
Reacties (15)
Log in om te reageren
E
De openingszinnen zijn me iets té staccato. (De vorige eigenaar liet alles achter, zou ik dan eerder voor kiezen.) Mooi dat detail van die volgepropte zakken. De zin van het raam, een mooi pauzemoment in je verhaal. Goed gekozen. De kleding, de voorwerpen, geeft veel weg over een persoonlijkheid. Do...
T
Bedankt voor je waardevolle feedback en het delen van je gedachten! Fijn om te horen dat de details je aanspreken en je aan het denken zetten over de personages. Ik zal overwegen hoe ik de zinnen kan verfijnen voor een vloeiendere leeservaring. Jouw suggesties zijn zeer welkom en gewaardeerd! Dank ...
T
Bedankt Emmy, heb de opening wat minder staccato gemaakt. Dank voor je reactie!
T
Ja, dat klopt natuurlijk, ik doe wel gewoon lekker mee... uiteindelijk is het doel om dit met coaches te populieren, ik ben er nog niet goed uit hoe ik dat wil gaan doen, dus voorlopig komen de uitdagingen van mij. Vergeef me, het zal nog een paar weken duren tegen ik het platform stabiel / alle bug...
T
Goede sfeer, Toevallig heb ik begin vorig jaar het appartement van mijn moeder leeg gehaald. Jouw verhaal maakt veel los. GG Taco PS Ik las jouw verhaal nadat ik dat van mij had ingestuurd. Grappig dat we allebei een appartement als locatie hebben genomen.
T
De 3B terugkering is uiterst bijzonder, en misschien ook niet...
m
Snel en goed Tony. Je hebt de eenzaamheid die achter dit verhaal schuilgaat heel treffend weergegeven. De borden op het aanrecht en de laptop (achterin de kast en met kruimels) vind ik erg mooi gevonden. Om maar een paar voorbeelden te geven, het verhaal barst van fraaie details. Toch puzzel ik nog ...
T
Bedankt mespunt, ik heb natuurlijk het oneerlijke voordeel als verzinner van de uitdaging dat ik er al even kon over nadenken :) Dank je wel voor je mooie woorden en je aandacht voor de details. Het is fijn te horen dat de eenzaamheid goed overkomt. M blijft inderdaad een enigma, en dat laat ruimte...
m
Een lastige opdracht inderdaad. Ik geloof dat ik in jouw verhaal toch een duidelijke rode draad gevonden heb, of beter misschien, dat ik daar nu de woorden voor heb. Het leest voor mij alsof deze dame daar al die zestien jaren in het verleden geleefd heeft, met de laptop als ultiem symbool voor een...
T
Bedankt voor je mooie interpretatie en het delen van je gedachten! Het is precies wat ik hoopte te bereiken: ruimte voor persoonlijke invulling en verschillende perspectieven. Fijn dat je ook een optimistische kijk op de koper hebt. Dat soort nuances maken verhalen rijker. Dank voor je reactie! Ik ...
Hallo Tony, De ware toedracht in deze (familie)geschiedenis blijft wat gissen. Enerzijds jammer omdat ik daardoor minder in mijn emotie geraakt wordt, anderzijds ook wel weer mooi dat mijn eigen fantasie de ruimte krijgt. De zeer gedetailleerde beelden die je schets, zijn krachtig. Ik vond de rod...