Om 07:50 duwde de huismeester de deur van 3B open. Hij had het al vaak gedaan, maar deze keer trilde zijn hand.
“Zeg nou eerlijk,” fluisterde de buurvrouw achter hem, “zíj zou nooit vergeten af te sluiten.”
“Zij?” zei hij meteen. “Ze vergat van alles.”
De agent stapte als eerste naar binnen. Eén kamer, keukenblok, een tafel en een paar kasten. Niet erg groot, maar het appartement voelde groter dan het hoorde te zijn. Niet door ruimte—door stilte. Alsof er iets open stond dat normaal alles afsloot of buitensloot.
Het eerste wat opviel was niet het bloed.
Het was de temperatuur. De verwarming stond loeiheet. De lucht was nat en zoetig.
Aan de muur, boven de deur aan het eind van de gang, stond in grote blokletters: NIET KIJKEN NAAR DE DEUR ALS JE DE STEM HEBT GEHOORD.
De huismeester kuchte. “Ze schreef altijd rare dingen.”
De agent wees naar de eettafel. Rekeningen in keurige stapels, elastiekjes eromheen. Vier stapels naast elkaar—maar tussen drie en vier gaapte een plek waar duidelijk een stapel hoort te zijn. In die lege ruimte lag één los elastiekje met een post-it eraan: VOOR DE VOLGENDE: NA ACHT UUR.
De buurvrouw keek naar de vloer. Donkere vegen leidden van de keuken naar de gang, en stopten abrupt, alsof iemand midden in een beweging had besloten te verdwijnen.
In de keuken stonden twee kommen.
“Zie je?” zei de buurvrouw snel. “Ze had bezoek, dat zei ik toch?”
“Of ze deed alsof,” mompelde de huismeester. “Ze deed altijd alsof.”
De agent knielde bij de meterkast. Er hing een nieuw slot op. Een stukje tape erover, met een handschrift dat iedereen herkende: ALLEEN ALS JE ZEKER BENT DAT JIJ HET BENT.
De deur van de voorraadkast kraakte. Heel zacht. Niet open, niet dicht—alsof de kast diep wilde ademhalen en zich bedacht.
Niemand bewoog. Het appartement voelde helemaal niet meer leeg.
De klok aan de muur sloeg acht uur, de buurvrouw slaakte een kreetje. Door de slagen heen was nog iets te horen.
Niemand durfde naar de deur te kijken.
Log in om te reageren
Mysterieus verhaal, Taco. Je kunt er je alles bij voorstellen. Ben nu wel heel benieuwd naar het vervolg. Tony gaf al nuttige aanwijzingen. naar de gang, en stopten abrupt, --> de eerste komma mag weg. waar duidelijk een stapel hoort te zijn --> hoort moet hoorde zijn DAT HET JIJ BENT. --> klopt...
Hoi Fief, Messcherp als altijd :) Dank voor je compliment. Een vervolg? Wie weet? Grtz, Taco
Hoi Mespunt, Dank voor je woorden, altijd fijn om te lezen dat iemand het een leuk verhaal vindt. Grtz, Taco
Hoi Nicoline, Dank. Hoe het verder gaat? Geen idee, ik heb zelf ook geen flauw idee wat daar gebeurd is, maar best is het niet. Grtz, Taco
Hoi Taco, Grappig dat je koos voor appartement 3B (was mijn winnend verhaal in vvdm in juni) Je verhaal voldoet aan de opdracht, want de afwezige protagonist domineert de scène via de aanwijzingen en reacties van de andere personages, zonder fysiek aanwezig te zijn. De spanning en het mysterie wor...
Dank voor je opmerkingen. Ik had al geschrapt, de eerste versies zaten rond de 400 woorden. Maar ja, dat is de uitdaging: schrappen zonder de ziel van het verhaal te verliezen.
dat is de moeilijkheid... elk woord kiezen, wat draagt toe en welk woord is loos. hoe minder hoe meer je moet nadenken. bijvoorbeeld: "“Of ze deed alsof,” mompelde de huismeester. “Ze deed altijd alsof.” dan kan je denken: mss kan ik “Ze deed altijd alsof.” schrappen en die woorden inzetten in ...
Mysterieus en komisch. Ik blij als lezer in raadselen achter en vraag me af wel prettig gestoord mens aan de wereld verloren gegaan is. Genoten.
Hoi Anecita, Dank voor je compliment. Ik weet zelf eigenlijk ook niet wat er gebeurd is in dat appartement. grtz, Taco