Ze stond aan het raam te kijken toen ik de straat inreed. Zodra ik geparkeerd was, trok ze mijn deur open.
‘En, wat zei hij?’ vroeg ze, haar handen op het dak en haar hoofd in de auto gebogen. Ik wrong mij onder haar armen door.
‘Niets,’ zei ik terwijl ik mijn broekspijpen naar beneden trok. Ze nam mij met gestrekte armen bij de schouders vast en keek me aan tot ik terug keek.
‘Gewoon een hoestje, ik moet wat keeltabletjes nemen. Da’s alles.’ Ik trok mijn schouders op en stapte achteruit.
‘En dat bloed dat meekwam gisteren, wat zei hij daarover?’ Ze kwam achter me aan naar binnen. Ik deed mijn jas uit en hing hem over de kapstok.
‘Dat jij je altijd veel te druk maakt om niets, dat zei hij.’ Ze deed een stap achteruit en haar glimlach zakte weg. Ik stak mijn hand uit naar haar, maar ze keek er alleen maar naar. Ik liet mijn hand zakken. ‘Kom, we drinken buiten een koffie, zo’n mooi weer.’
Ik ging naar de keuken en vulde water bij in de koffiemachine. Zij ging zitten en volgde mijn bewegingen zonder iets te zeggen. Toen de koffies klaar waren, gingen we buiten zitten. Zij in de zon, ik in de schaduw. Ze bukte voorover en streelde het gras met haar vingers. Toen ze recht ging zitten, tikte ze een sigaret uit haar pakje en bood er me één aan.
Ik keek naar het pakje en dan naar haar. ‘Ik sla eentje over,’ zei ik. Haar hand met daarin het pakje trilde. Ze legde haar sigaret en het pakje naast haar. Met opgetrokken schouders ging ze naar binnen.
Ik keek naar haar brandende sigaret en wachtte tot de as viel.
Log in om te reageren
Goed verhaal. Maak je toch geen zorgen, maar ondertussen wel bloed ophoesten, dat is treffend beschreven. Maar ze heeft het wel door, denk ik, dat is ook treffend beschreven. 'Toen de koffies klaar waren, gingen we buiten zitten. ' Die zin kan er gewoon helemaal uit denk ik, dat snapt de lezer zo o...
Fijn stuk! Ik vind de metafoor van het vallende as mooi gevonden. Zeurtje: aan het eind gebruik je in drie zinnen achtereen het woord "pakje". Misschien kun je het zo schrijven dat je het woord niet zo vaak achter elkaar gebruikt. Zeer graag gelezen :)
Dag Frederik, Met plezier gelezen. ‘Dat jij je altijd veel te druk maakt om niets, dat zei hij.’ vind ik een mooi onderdeel van de dialoog. Levensecht. Top!. 'Toen de koffies klaar waren, gingen we buiten zitten.' Daar zou ik aan sleutelen. In die zin openbaart zich, naar mijn idee, de schrijver ...
Knap geschreven. Het is overduidelijk welke onheilstijding hij gehad heeft zonder dat je dat met een witte over schrijft. De gedetailleerde beschrijvingen van gun beweging maken het verhaal levend. Heel graag gelezen