Pelgrim

Ik begin mijn sabbatical in Lourdes, en ga van hier naar Santiago de Compostela. Lopend. Ik neem de mooiste route, zoveel mogelijk door de Pyreneeën. Het is geen bedevaart, ik ben niet eens gelovig, maar ik wil een pelgrim zijn. Drie maanden laat ik mijn gewone leven voor wat het is - geen werk, geen laptop, mijn hoofd helemaal leeg, totaal zen. Ik zal alleen zijn met mezelf. En met honderden andere pelgrims, oké, maar vooral met mezelf, en met slechts één simpel doel: Santiago.

Ik zit op het plein voor de grot waar Maria ooit verscheen en bekijk de mensen om me heen. Veel grijze haren, ik hoor er echt bij. Een bejaard echtpaar schuifelt langzaam arm in arm richting de grot, overal zijn rolstoelen. Een groep jongeren lijkt wel op schoolreisje, zoveel plezier hebben ze. Een vrouw alleen zit op een bankje rechts van me te bidden. Haar lippen bewegen geluidloos terwijl de kralen van haar rozenkrans tikkend rondgaan. Ik vraag me af waarvoor ze bidt, en of zij wél antwoorden krijgt.

Die vrouw heeft haar man vermoord. Ze is op bedevaart als boetedoening.

‘Tony! Wat doe jij hier? Je zou thuisblijven!’

Ja, en beloftes van duiveltjes zijn betrouwbaar, duh.

‘Maar ik kan toch geen duiveltje meenemen naar een bedevaartsoord! Wat moeten al die gelovigen hier wel niet denken?’

Die kunnen mij niet zien, slimmerik. Ze zien alleen een verwarde man die tegen zijn schouder zit te praten.

Ik kijk snel weer voor me, leun op mijn ellebogen en houd mijn handen voor mijn mond. ‘Maar ik ga helemaal geen verhalen schrijven, ik wil juist rust in mijn hoofd.’

Ik kom net uit je rugzak en ik heb er een iPad gezien. Heb je die per ongeluk meegenomen?

Grmpf.

Mijn ogen zoeken ongewild de biddende vrouw. ‘Echt waar, haar man vermoord? Hoe dan?’

Hij had een zwak hart, ze heeft hem na jaren weer eens verleid en nog niet eens halverwege zakte hij al in elkaar. Het was een mooie dood, dat wel, maar prematuur. Voor het zingen de pijp uit, zonde hoor.

‘En die groep kinderen, wat maak je daar dan van?’

Zakkenrollers.

‘O, wat ben jij cynisch!’

Met een duiveltje krijg je betere verhalen dan met een engeltje, dat weet jij ook.

‘Hmm, nou goed, één verhaal per week dan, meer niet. Verder blijf je in mijn rugzak.’

Oké, één verhaal per week, maar ik zit wel de hele week op je schouder om inspiratie op te doen.

‘Op mijn rugzak, niet op mijn schouder.’

Goed. En noem me geen Tony.