Magnolia

Het uitzicht op de oude linde wordt omlijst door het kozijn van het raam. De takken wiegen zachtjes in de wind en de prille ochtendzon wordt nog niet tegengehouden door een stevig bladerdek. De kleine magnolia iets verderop staat al vol in de bloei. Het contrast tussen de naaktheid van de linde en het weelderige lentekleed van de magnolia raakt me. Alles gaat in een eigen tempo over naar een volgend seizoen. Ook ik. Ik heb alle seizoenen al achter me en ben bang voor de laatste overgang.

Achter mij hoor ik een klink omlaag gaan.

'Goedemorgen meneer Zetting.' Ik kijk in het bolle gezicht van Martha. Haar wangen zijn zacht rose als de magnolia.

'Hoe was uw nacht?'

Ze slaat de deken terug en steekt haar hand in een washand. De geur van haar parfum dwarrelt mee in haar bewegingen. Het is zoet. Niet als de lindebloesem, meer als kamperfoelie. Met zachte en rustige bewegingen glijdt haar hand over mijn lichaam dat inmiddels geen schaamte meer kent. Ze legt de plasfles aan en loopt naar de kast.

'Het wordt mooi weer vandaag, meneer Zetting. De eerste echte lentedag. Zullen we voor de korte mouwen gaan?'

Even later schuift ze mijn oude gerimpelde armen door de armsgaten.

'Wat een dorre takken, he?, krast mijn stem.

'Ach wat, u bent nog steeds een boom van een kerel.'

'Niet zo flirten, Martha.' Lachend draait ze zich om en trekt de tillift richting het bed.

'Uw vliegtuig staat klaar. Waar gaat de reis naar toe?'

'Sicilië,' speel ik haar spelletje mee en sluit mijn ogen. Het beeld van Sofia komt bovendrijven. Wij twee in onze blauwe besteleend, rijdend over hobbelige landwegen. De bermen vol met klaprozen, kamille en korenbloemen. Sofia die me vraagt even te stoppen. Een hand op de mijne legt en haar andere hand omhoog steekt.

'Hoor je?' fluistert Sofia.

'Wat?'

'De stilte. Alleen het zoemen van insecten.'

'Sicilië?' Martha haalt me terug uit mijn herinneringen.

'Mijn eerste verre vakantie met Sofia.'

'Uw vrouw?'

Ik knik. 'Ik mis haar.'

'Konden we maar tijdreizen he?' zegt Martha terwijl ze op het knopje duwt om mij van het bed te lichten.

'Dat heb ik net gedaan.' Martha glimlacht terwijl ze me in mijn rolstoel laat zakken.

'De rest lukt wel he? Ik heb uw scheerapparaat al klaargelegd.

'Ja, ja, dankjewel.

Zodra Martha de kamer heeft verlaten rijd ik richting badkamer. Als ik bij het dressoir ben, stop ik en duw mijn neus in een bosje narcissen dat op het dressoir staat. De lievelingsbloemen van Sofia.

'Ik kom gauw lieverd, misschien nog voor de zomer.'

Buiten opent de magnolia haar bloemen.