KRITIEK
Als hij ziet dat ze naar hem kijkt, trekt hij schielijk zijn hand terug. Hij wilde zijn glas pakken.
‘Wat tril je? Je lijkt wel zo’n oude man, die teveel naar binnen heeft gegoten.’
‘Moet je zien! Moet je zien!’ Johan wijst naar zijn computer. Zijn hand blijft trillen. Ik kijk en zie niks bijzonders. ‘Kijk dan, al die kritiek, ik doe het niet meer.’
‘Je hebt weer een verhaaltje gepubliceerd? Waarom doe je dat dan? Je kan niet tegen kritiek, dan moet je er ook niet om vragen.’
‘Ik wil alleen maar hartjes, duimpjes desnoods, maar ze moeten hun kritiek voor zich houden, alsof ze zelf zo enorm zijn. Ik …’
Hij struikelt over zijn woorden.
‘Johan, ik zie alleen maar opbouwende kritiek. Echt, je moet het eens rustig bekijken. Kijk, hier staat: “hier zou je een nieuwe zin kunnen beginnen.”
Er wordt niet gezegd dat het fout is wat je schreef, alleen een adviesje. Niks mis mee.’
‘Ja dat zeg jij, maar ze kunnen ook hun mond houden en gewoon een duimpje plaatsen. Ik word zo moe van alle kritische mensen.’ Hij laat zijn schouders hangen.
‘Johan, ik word moe van jou. Als jij jezelf zo geweldig vindt, als je vindt dat je geen advies of aanwijzingen nodig hebt, dan moet je hier niets plaatsen. Begin zelf een schrijfpagina en geef jezelf hartjes en duimpjes zoveel je wilt. Zet er een paar trollen op en je wordt de hemel in geprezen. Jij blij. Ik blij. Geen gezeur meer.
Wil je nog een glas wijn?’
Log in om te reageren
Dag EmJee, Herkenbaar. Ik herinner me als de dag van gisteren dat ik mijn eerste stukje op SOL plaatste. Ik was er echt van overtuigd dat ik niets dan lof zou krijgen. Het werd echter genadeloos neergesabeld als bombastische mooischrijverij. En terecht. Want ik wilde alleen maar mijn beheersing va...
Herkenbaar Emjee hoe kritiek je kan raken, je uit het veld kan slaan. Maar gelukkig is daar een reddende engel die ons laat zien dat je er ook anders naar kunt kijken. Om dan toch even die vervelende gast aan de andere kant van het scherm te zijn: Hi laat zijn schouders hangen. > Hi = Hij Als ji...
Hoi EmJee, Je verhaal belicht de invloed van kritiek op een schrijver en hoe een platform als VertelVuur mensen kan beïnvloeden. Je hebt goed laten zien hoe de personages reageren op de kritiek en wat voor emoties dat oproept, wat aansluit bij de opdracht om te tonen wat een plek als VertelVuur los...
Haha, treffend stukje! Met kritiek leren omgaan is best lastig inderdaad. Maar van alleen duimpjes krijg je ook snel genoeg, denk ik tenminste. Het scheelt enorm als opbouwende kritiek in een prettige omgeving op een prettige manier tot je komt - zittend rond een vertelvuurtje bijvoorbeeld 😊
Laat die Johan maar blijven schrijven, tot hij sterretjes ziet...