Gepubliceerd
v2
Flash Fiction
Week 24 van 2026: #28 De stem op het antwoordapparaat8 juni 2026• 29 views•404 woorden• 15 reactiesGeduld
Audio recorder laden...
'U heeft twee opgeslagen berichten,' klinkt het mechanisch, maar niet helemaal gespeend van warmte. 'Bericht één. 5 januari 2024. 15 uur 32,' klinkt het daarna. Kil.
'Ze geloven me niet! Ze geloven niet dat ik niet weet waar je bent!'
Ik zie haar blonde haren, ik proef de geur.
Nu nog.
Nog steeds.
Die geur die beloofde dat het allemaal anders kon. Dat warmte, geborgenheid en liefde geen verzinsels waren.
Ik wil weer iedere lok tussen mijn vingers voelen, zachtjes wrijven, en daarna haar fluwelen wangen strelen die zo zacht voelden dat ik bang werd dat ik ze beschadigde.
Ik wil weer verdwijnen in haar ogen, in de onschuld.
'Neem alsjeblieft op. Alsjeblieft.'
Ze fluistert bijna.
Zoals ze dat na een paar maanden deed. Ergens tussen een middernacht en een lenteochtend. 'Ik weet nog steeds niet wie je echt bent, maar ik denk dat ik van je hou.'
Mijn God, wat kon ze fluisteren toen ik haar dichter naar me toetrok, zij haar hoofd op mijn borstkast legde, maar ik zweeg.
De fluistering die overging in een zucht.
Diep.
Voldaan.
Tevreden. Misschien gelukkig.
Meer dan ze ooit had gevoeld.
Meer dan ik ooit had gedacht te kunnen voelen.
'Neem op en zeg waar je bent. En anders: Hoppa, hoppa.'
Gevoelloos. Zakelijk. Koud.
Er valt een stilte.
Voetstappen echoën in een lege ruimte.
Een loods?
Een kelder?
Die vraag blijft me achtervolgen.
'Nee?! Luister!'
Er klinkt gelach. Twee andere stemmen die 'Hoppa, hoppa.' roepen.
Daarna muziek. 'Daaaar gaaaat ze.' Het nummer wordt abrupt afgebroken.
Haar gil. Daarna weer gelach.
De verbinding wordt verbroken.
'Bericht twee. 8 juni 2026.'
'Hey Angus. Felix hier. Morgen moeten we samen een klus klaren. Ik heb de details. We treffen elkaar voor het station. Half elf. Dan praat ik je bij. Het wordt niet makkelijk. Maar ik ben een vakman.'
Hij lacht.
'En jij bent ook een vakman heb ik gehoord. Dus ik zeg hoppa, hoppa. Leuk om eindelijk met je samen te werken. Terug bellen hoeft niet. Zie je morgen.'
Eén Whisky. Nog één sigaret.
En dan naar bed. Morgen fit zijn.
De Glock ligt voor me.
'Hoppa, hoppa,' grom ik zacht.
Ik blaas de rook tevreden richting het raam. Richting morgen.
Ik neem de laatste slok.
Niet tevreden.
Niet gelukkig.
Maar voldoening wacht.
Ik voel het. Meer dan ooit.
Morgen.
'Nog één keer,' fluister ik.
'U heeft twee opgeslagen berichten. Bericht één. 5 januari 2024. 15 uur 32.'
Reacties (15)
Log in om te reageren
L
Beste Angus, Mooi verhaal, staat geen woord Chinees tussen! Ik vind je bewondering voor vrouwen bewonderenswaardig! Zelfs als er afscheid moet worden genomen... :)
T
Hoppa, Hoppa, erg goed verhaal. Angus zijn liefje vermoord. Misschien word het tijd voor wat introspectie en afscheid van een wraakleven? :D ZGG
I
Ik voel de voldoening ook! Alleen in de eerste alinea schrijf je dat de mechanische stem niet helemaal gespeend van warmte is, maar meteen erna schrijf je “ bericht 1…… klinkt het daarna. Kil. Maar het gaat hier toch om dezelfde mechanische stem van de voicemail? Ik heb het drie keer teruggelezen ...
A
Dank voor je reactie Ine. Alleen in de eerste alinea schrijf je dat de mechanische stem niet helemaal gespeend van warmte is, maar meteen erna schrijf je “ bericht 1…… klinkt het daarna. Kil. In mijn beleving klinkt die vermelding van 'Bericht één etc.' altijd kil. Vandaar.
Ik vindt dit een geslaagde poging. Ondanks de pulp zoals zachte wangen en blonde lokken voeg je er mooie details aan toe. > “die zo zacht voelden dat ik bang werd dat ik ze beschadigde.” > "Ik weet nog steeds niet wie je echt bent, maar ik denk dat ik van je hou." > "De fluistering die overging in...
Het bericht is een beetje raar omdat ik quotes heb gemaakt, die ik vervolgens niet kon aanpassen.
Dag Tinus, Geen probleem. Dat is inderdaad jammer. Reacties kun je niet meer bewerken. Maar goed. Mijn alter ego is in essentie natuurlijk een al een cliché. Ruwe bolster, blanke pit. Ik hou ervan om daarmee te spelen. Om hem toch laagjes te geven. Karakter en herkenbaarheid. Om hem uit het zwart-...
Wat ik bedoelde is dat je dit verhaal zodanig leuk/goed had geschreven dat de clichés er niet toe doen. Je hebt ze enigzins ontstegen in dit verhaal. (ook al is het mierzoet cliché, ik heb hetzelfde vaak met vin surmaturé). Wat het cliché voor mij deed verbleken waren verschillende mooie zinnen, ...
Beste Tinus, Allemaal geen punt hoor. Ik waardeer je reacties. Ik schrijf intuïtief, wil een verhaal vertellen dat de uitdaging bij me oproept. Eerlijke reacties, zoals die van jouw, laten me een beetje graven naar de reden waarom ik schrijf zoals ik schrijf. En dan kom ik toch altijd uit op: Ik ve...
Maar mogelijk was je ooit een onderwerp op geenstijl? Ik weet het niet meer zo goed. Ooit graafde ik door diepe gangen naar de oorsprong van Angus, Tony en Maarten. Ik weet niet waarom. Omdat het kon? Omdat de personen mij interesseerden? Ik weet niet wat voor voyeurisme dit is, maar ik heb het ...
Ok, het pseudoniem is niet geheel anoniem, ik heb nog wat troeven op het internet, inderdaad geen bekende roman schrijver. Wel verrassend, ik kom zelfs poëzie tegen.