We zaten onder een parasol in de zon van Parijs. Op tafel twee glazen Sauvignon, een karaf water en een borrelplank met Brie de Meaux en Comté.
'Lekker hè, zo?' zei Mirthe.
'Ja,' zei ik.
Onze stoelen waren gedraaid naar de fontein midden op het plein. Elk kwartier speelde er een watershow met klassieke muziek. We hadden hem nu al vijf keer gezien.
Ik volgde haar blik naar twee kinderen die door het ondiepe deel renden. Op de heenweg hadden we er in de auto ruzie over gekregen. "Ik kan het toch niet eeuwig uitstellen?!" had ze geschreeuwd, en: "Ik wil niets anders in mijn leven!" Ik op mijn beurt: "Ik weet gewoon niet of ik er klaar voor ben!"
De rest van de rit hadden we gezwegen. Om de ruimte te vullen had ik een CD van Rammstein opgezet. Standje 14.
De zon was gedraaid en viel nu in haar bruine ogen. De aanblik trok aan mijn buik. Ik kon niet verkroppen dat ik op het punt stond dit te verliezen.
'Weet je,' begon ik zonder plan, 'ik heb er nog over nagedacht.'
'Oh?'
'Op zich is dit wel het juiste moment in ons leven. We hebben een huis, een goede baan. Onze gezondheid is goed.'
Ze wendde haar blik van me af en humde instemmend. Ik nam een slok van mijn wijn. Het was nog niet genoeg.
'Ik denk toch dat ik er klaar voor ben.'
'Echt?'
'Ja, echt.'
Terug op de hotelkamer was het uiteinde van mijn veters onvindbaar, zat de knoop van haar bloes te strak, bleven mijn broekspijpen hangen aan mijn kuiten, kreeg ik het verdomde haakje van haar BH niet los, lagen er te veel kussens op het bed, kon de overkant misschien meekijken dus deed ik de gordijnen dicht, gaf ik haar per ongeluk een knietje, zei ik sorry, en duwde ik haar handen boven haar hoofd toen ik op haar kroop.
'Doen we het zonder?' fluisterde ze.
Ik knikte.
Ze had ergens gelezen dat het hielp om je knieën op te trekken na de daad. Ik lag naast haar op mijn zij en stutte mijn hoofd omhoog met mijn hand.
'Dit helpt ze de goede kant op,' zei ze.
'Ah, ja.'
'Ik ben blij dat je er nog over hebt nagedacht.'
Ik glimlachte naar haar.
'Je meende wat je zei, toch?'
'Ja.'
'Echt?'
'Ja, echt.'
Log in om te reageren
Niet Mirthe, wel Mirthe, echt Mirthe - ik ben blij dat het nu goed met haar gaat! 😃 Leuk om te lezen en, ahum, herkenbaar 🙈 Kleinigheidje: te midden is volgens mij meer 'omringd door', zoals te midden van familie en vrienden. Die fontein staat denk ik gewoon in het midden van het plein.
Er waren gelukkig ook (semi-)goede tijden 🌈 Scherp opgemerkt! Ik pas het aan :)
Met plezier gelezen Persephone. Vooral vanwege: 'Terug op de hotelkamer was het uiteinde van mijn veters onvindbaar, zat de knoop van haar bloes te strak, bleven mijn broekspijpen hangen aan mijn kuiten, kreeg ik het verdomde haakje van haar BH niet los, lagen er te veel kussens op het bed, kon de...
Dankjewel!