‘Ik wist dat we dit beter niet konden doen, maar…’
‘Dat vroeg ik niet, de vraag was: hoe lang al?’
‘Sinds maart.’
Het schilderij waarmee het gat was afgedekt, het had geen schuld, voor mij zou de aanblik ervan nooit meer hetzelfde zijn.
Muizen. Ze had gezegd dat het muizen waren. Het geknabbel, het geschuif. Het waren joden.
Onze ruzies. Alles hadden ze gehoord.
Toen ik de soeplucht opmerkte die in onze slaapkamer hing, mompelde Caroline iets over ochtendadem. Ze had ongekleed ons raam geopend. ‘We moeten vaker luchten.’
Ik was te druk geweest met mijn eigen leugens om de hare op te merken.
Mijn vreemdgaan was niet iets van de laatste tijd. Ik bedroog haar al jaren. Die ochtend kwam Saskia’s telegram. Het lukte ons nog altijd niet ermee op te houden. ‘Die grootvader, haal hem alsjeblieft weg.’
Het was Caroline’s vader die op het schilderij afgebeeld stond. Ze deelden dezelfde wenkbrauwen, grijsblauwe ogen en priemende blik.
De man stapte door het gat naar buiten. Trillend gaf hij me een hand. ‘Uw vrouw, ze stond ons toe...brengt ons eten.’
Zijn vrouw bekeek me aandachtig, knikte naar het schilderij. ‘Het is fijn eindelijk de voorkant te zien.’ Ze liep erop af, lichtte het even van de vloer. Het was toen dat ik zag dat het een beetje beschadigd was. Het schilderij trilde onder haar vingers.
‘We kunnen meteen vertrekken als het moet.’
‘Blijft u alsjeblieft.’
We spraken af: Zij zouden zwijgen, zoals ik dat ook zou doen.
Zo leefden wij, zo leefden wij. Ongemerkt. Vogelvrij.
Log in om te reageren
Hallo Emmy, Sterk verhaal. De twee geheimen, zo wezenlijk verschillend van elkaar, langs elkaar afgezet. De sfeer proeft wrang en beladen: De joden die als muizen betiteld worden, de soeplucht, de ochtendadem, de afspraak tot zwijgen. Ook heel mooi: het schilderij had geen schuld. Ik las de o...
Dat begrijp je zeker niet verkeerd. Zou iemand hen verraden dan zijn ook zij de klos. Ook de vrouw die hij bedonderd.
Wat een sterke, gelaagde tekst. Je hebt in zeer weinig woorden een complete morele wereld geschetst. Hier is mijn feedback: Wat werkt er goed? De dubbele bodem: De manier waarop je de 'schuld' van het vreemdgaan laat botsen met de 'onschuld' van het onderduiken is briljant. Het maakt de verteller ...
Ha Tony, Dank voor je fijne reactie! Ik ga me eens bezinnen op het slot. Zou het denk je beter werken als ik het laatste woord weglaat? Ik denk dat hij zich eerder beklemd voelt in het web van leugens.
P.s. wanneer ik op de knop ‘bewerken’ druk, kom ik steeds niet in een menu waarin dat kan. Ligt dat aan mij? Doe ik iets fout? Ik hoor het graag!
Lukt het nu wel?
Ja, ik zag dat ik hem nog niet op gepubliceerd had staan. Nu wel als het goed is :-)
Ja, gepubliceerd komt ie op je profiel en op de homepage, draft enkel in de schrijfopdracht (maar ik ben nog ah prullen geweest met de opdrachten)
Ja, het is nog in volle ontwikkeling, het zit duidelijk nog niet goed :)
Het is nog in volle opbouw hoor, nog grote plannen!
Hoi Emmy, ik vind het erg mooi geschreven. Ik vond het lastig te doorgronden waar het verhaal over gaat. Door de andere reacties begrijp ik dat beter, al zou ik dat zelf niet achterhaald hebben. Ik ben een lastige lezer als het gaat om diepere betekenis, maar dat wil niet zeggen dat ik niet genoten ...
Ha Fief, Dankjewel! Ik verwelkom je opmerkingen of ze nu van technische of inhoudelijke aard zeer, stel ze zeker op prijs. Ik vermoed dat dit evenzoveel voor anderen zal gelden, dus deel ze graag!
Zeer graag zelfs! Laat je zelf gaan! Zou ik zeggen!