Afspraken

'Ah, hier is nog een plaats vrij.'
De man tegenover wie ik plaatsneem, kijkt me verbaasd aan. Zijn ogen schieten kort over het halflege terras.
Ik glimlach, zet mijn zonnebril af en leg hem voor me op het tafeltje. 'Ik zit graag in de zon.'
Hij knikt. Aarzelend. Daarna kijkt hij op zijn horloge en schudt even met zijn hoofd. 'Ach,' mompelt hij, net iets te hard. 'Stom, al bijna vier uur.'
'Ach,' herhaal ik. 'Afspraak vergeten?' 
Hij knikt weer. Hij probeert te glimlachen, maar zijn lippen werken niet echt mee.
'Eén Old Cuban, mijnheer.' De kelner plaats het cocktailglas op een wit papieren viltje. 
'Graag meteen afrekenen,' klinkt het haastig.
'Nou, nee. Ik betaal voor mijnheer. Breng mij er ook maar zo een.'
De kelner kijkt even aarzelend naar de man tegenover me. Die haalt onzeker zijn schouders op.

'Leuk klokje.' Ik wijs naar zijn horloge. 'Breitling.'
'Ja. Klopt.'
'Een exclusief model.' 
Hij zwijgt.
'Mág ik even?' Ik strek mijn geopende rechterhand uit.
'Als ik mag gokken, schat ik dat ie zo'n veertig ruggen heeft gekost. Zit ik er ver naast?' vraag ik, terwijl ik het horloge voorzichtig naast mijn zonnebril leg. 
'Eh...'
'Veel geld voor een beleidsmedewerker bij de gemeente.'
'Ja, eh...hobby.'
 'Dure liefhebberij. Beetje zonde ook. Zo'n mooi precisie uurwerk en dan tóch de tijd niet in de gaten houden en bijna je afspraak vergeten.'
Hij zucht.  Zijn handen trillen als hij een sigaret opsteekt.
'Het wordt wat frisjes, hè?' 
'Ik moet er echt vandoor.' Zijn stem slaat bijna over. 
'Snap ik. Het nakomen van afspraken is heel belangrijk.' Ik trommel met mijn vingers op het tafeltje. 'Héél belangrijk.' Ik kijk hem strak aan. Zonder glimlach.
Hij staat op, zijn handen steunend op het kleine tafelblad, schuift zijn stoel gehaast naar achter. Het cocktailglas valt in scherven op de tegels. Een stelletje dat drie tafeltjes verder zit, kijkt afkeurend.
'Ach, zonde,' zeg ik. 
Hij kijkt naar het horloge. Dan naar mij.
'Je vindt hem straks wel in je brievenbus. Zodat je morgenavond op tijd bent. Half acht. Hier.'

'Uw Old Cuban, mijnheer.' De kelner plaatst het glas naast het horloge. Ik haal mijn schouders op als antwoord op de nieuwsgierige blik die hij niet kan bedwingen.
Hij bukt zich om de scherven op te ruimen.