Toen Merel en ik elkaar ontmoetten, raakte zij haar slippers kwijt. Ik tilde haar de hele weg, tot we neervielen in het hoge gras. Ik voel de pijn nog in mijn knieën. En net op het mooiste moment vloog een paarse vlinder langs.
Daarna was zij wel vaker dingen kwijt. Zelfs ons jubileum van die eerste nacht. Maar ik kan haar niet meer dragen en de pijn gaat dieper dan mijn botten.
Geen rollebollen in het gras, geen diner met wijn en kaarsen. Niks anders dan dat ene telefoonbericht.
“Ah nee Ton, lieverd, voicemail? Niet nu. Ik had je nog zo graag gehoord.”
Lievérd in plaats van Líéverd. De klemtoon had ze altijd vreemd. Ik speel haar bericht zo keer op keer en eindeloos, genietend van haar zacht bekakte stem.
“De telomeren, ze gaan gek door elkaar, ik moet toch langer...”
Ze zei het altijd als tééélomeren, en haar g in 'gaan' en 'gek' was geil.
Hoe vaak ik haar bericht ook speel, ik moet het daarmee doen. Enkel en alleen de stem van haar bericht.
“Ik regel onze avond later nog, goed, oké?”
Elke keer als ik deze zinnen hoor, dan breekt een stukje van mijn hart. Mijn telomeren voor Merel raken langzaam op. Ik heb een angst voor wat er dan nog is.
Ik blijf 't toch steeds maar her-beluisteren. Haar g-tjes en geklemtoon van de woorden. Ik doe alsof ze zachte woordjes in mijn oor zal fluisteren, zoals die allereerste nacht.
Maar telkens weer hakken haar woorden in op onze liefde en klinken de flarden kil en hard.
Onbezorgd naief zonder wetenschap van wat komen ging, zingt Merel vrolijk fijn haar laatste woorden
“de groeten aan vlinder”
Vlinder, vlinder. Ik hoor het als een engelenstem. Ze kruipt langs mijn lichaam op, drukt kriebelige haren, prikkend tegen mijn gezicht.
Even denk ik dat zij het is die nu bij mij is.
'Waar luister je naar papa?' vraagt het met een gekke 'p' en klemtoon op de 'aa'.
”dag lieverd”
zegt de zwoele stem die steeds zwakker voor me wordt.
Log in om te reageren
"Toen Merel en ik elkaar ontmoetten, raakte zij haar slippers kwijt." 10/10. Goed verhaal! Ik heb het met veel plezier gelezen. (Ik dacht even dat hier een "t" teveel zat, maar het is een 't met een spatie te weinig? >"Ik blijf't toch steeds maar her-beluisteren.")
Het moet letterlijk zijn: 'Ik blijf het toch steeds maar her-beluisteren'. Om het metrisch lekkerder te maken heb ik die 'het' ingeslikt tot 't. Ik weet niet of ik dat juist heb gedaan omdat er ook weer een andere “t” op volgt. Je bedoelt het volgende? “Ik blijf 't toch steeds maar her-beluister...
Telemeren, telemeren, telemoren, tolereren, je maakte er een verhaal in het verhaal van het verhaal van. Knap gedaan! ZZG
Behalve steeds korter zijn het ook dezelfde letters (minus de letters die verdwijnen).
Ik zocht even naar TTAGGG, maar nee dat is het niet. Alle berichten zijn opgebouwd uit dezelfde beperkte set letters, dacht ik toen. Maar in de laatste ontbreken bijvoorbeeld de Z en T, dus dat is het ook niet. Of is dat wanneer de cel sterft, door de verdwenen letters? Misschien zie ik het vanavon...
Dag Tinus, Ik moest er wat op kauwen. Herlezen. Opzoeken wat telomeren zijn. Ik las het graag, deze ronde bijdrage. Mooi.