#20 Umbrella

Dominique fluistert zingend de zinnen van Rihanna’s Umbrella in zijn oor. Haar zachte zwoele stem trilt fijntjes door zijn lichaam, maar aan de buitenkant verandert het hem niet. Ze drukt haar lichaam dichter tegen hem aan. Haar hand komt tegen zijn bil, met haar vingers kriebelt ze voorzichtig – aftastend tot hij een reactie geeft. Een korte blik – zijn ogen die haar even bereiken blijven op haar netvlies hangen als een eeuwigheid.
‘Nee, dat liedje heb ik niet,’ antwoordt hij. Hij zet een koptelefoon op en duikt terug in de knoppen. De bass gaat wat omhoog en hij scrolt door de nummers. ‘Ik heb wel een ander nummer,’ roept hij zonder haar aan te kijken.
‘Ik ben benieuwd.’ Ze stapt van het verhoginkje en dringt door de zweterige mensenmassa terug naar haar plekje aan de bar. 
De kruk kraakt als ze neer ploft. Met een staafje roert ze tussen de ijsblokjes in haar glas.
Haar vriendin legt een hand op haar schouder. ‘Niet gelukt?’
Dominique haalt haar schouders op. ‘Kweetnie.’
‘Heb je het wel zo geprobeerd?’ vraagt de vriendin terwijl ze haar lichaam tegen Dominique aan drukt. ‘En dan hier een beetje kriebelen?’
Dominique drinkt haar glas leeg met een grote teug. ‘Precies zo.’ zegt ze.
‘Zal ik een nieuw drankje voor je kopen?’
Dominique schudt haar hoofd.
‘Ik weet misschien nog iets,’ zegt haar vriendin, ‘dit kunnen jongens niet weerstaan.’
Ze pakt Dominique bij haar pols en begeleidt haar de dansvloer op vlak voor de DJ stand.
Haar handen dansen glijdend over het lichaam van Dominique. ‘Dichter tegen me aan,’ zegt ze terwijl ze haar omarmt. Hun lichamen wrijven tegen elkaar, wiegend in het ritme van de beat. ‘Vind je dit lekker?’ vraagt ze, en ze bewondert de glinsteringen van de discolampen op het donkere haar van Dominique. Haar ogen volgen de soepele kaaklijn die eindigt in een fragiele hals met het gouden vriendschap kettinkje. Dominique, zij kijkt naar de DJ, die zijn blik op het mengpaneel richt en zijn hoofd zachtjes laat swingen op de muziek. Ze valt stil op de dansvloer en merkt nauwelijks hoe de handen van haar vriendin verdwijnen onder haar shirt. ‘Ik ga naar huis.’
‘Wat?’
‘Ik ga.’
‘Zal ik met je mee gaan?’
‘Nee...’
‘Ik wil wel mee hoor.’
‘Ik woon toch op de hoek.’
‘Ja, maar ik kan met je mee gaan?’
Dominique draait om en loopt naar de bar. Haar jack haalt ze van een haakje.
De vriendin blijft achter op de dansvloer. Slapjes heeft ze haar armen langs haar lichaam hangen. Dansende mensen botsen tegen haar op. De DJ legt een nieuwe plaat op de draaitafel – Umbrella.