#14 Lente in de stad aan het water

Overmorgen telt mijn oma tachtig lentes, ik wil haar verrassen met een briefje.

Allerliefste oma,

Aan alles merk je dat de lente in het land is en ik ga weer varen. Het toeristenbootje dat ik overnam van papa, die het op zijn beurt erfde na het heengaan van opa, heb ik volledig opgeknapt.

Jij weet nog hoe het was in Singapore toen de torens nog niet zo hoog waren. ‘Geef jouw ogen de kost, jongen’, zei opa steeds als ik met hem meevoer. Dat heb ik altijd gedaan en nu kan ik mijn klanten de mooiste plekjes aanwijzen. Ik weet zeker dat jij in het rusthuis nog vaak aan hem denkt.

Is het niet prachtig dat ons bootje op deze foto even groot lijkt als het enorme schip dat bovenop het Marina Bay Sands Hotel de drie torens verbindt? Wist je dat er daarboven een zwembad is? Als je daar zwemt zie je naar het schijnt de hele skyline van onze schitterende stad. Ik zal wel nooit een voet zetten in dat super-de-luxe gebouw maar wie weet vervoer ik ooit een steenrijke toeriste die op een mooie lentedag een oogje op mij laat vallen en mij meetroont naar haar suite? Haha, dromen mag, niet?

In de botanische tuinen bloeien binnenkort weer de orchideeën. Het is jouw lievelingsbloem, die net als persoonlijk geluk of talent de juiste voeding  vereist om te kunnen bloeien. Net als je bloemen, kreeg ik van jou steeds de nodige aandacht om op te groeien tot wie ik nu ben.

Met dit schrijven, wil ik je vooral bedanken omdat je samen met opa ervoor gezorgd hebt dat ik nu, zoals mijn papa eerder, een superleuke job heb. Net als jullie trouwens heeft papa het schip steeds pico bello onderhouden. Ken je dat woord oma? Het is een Italiaans woord en betekent zoveel als uitstekend. Ik leerde het van een mooie dame die uit Venetië kwam. Ze zei ‘In mijn stad hebben ze ook veel water, maar slechts één hoge toren en de lente noemen wij primavera’.

Straks vier je al jouw tachtigste primavera, oma. Ik moet nog steeds lachen met de grap van opa die mij plaagde toen ik achttien werd. Hij zei toen: ‘Jij bent geen achttien lentes oud, maar slechts een paar goede zomers.’

Mijn tijd zit erop, ik moet weer aan het roer gaan staan.

Dag oma, als ik nog eens bij je langs kom zal je het merken: alle lichtjes van Singapore by night fonkelen in mijn ogen omdat ik zo gelukkig ben, en dat allemaal dank zij jou.