Ondanks zijn aftandse pak zit mijn date triomfantelijk voor me. Misschien heeft hij eindelijk opgemerkt dat mijn blouse niet twee, maar drie knopen openstaat.
‘Gebruik jij decimale komma's of punten?' vraagt hij.
Mooie vraag.
‘Een punt natuurlijk!’ antwoord ik.
Mijn date grijnst, zijn ogen knijpen samen.
‘Ongeveer eens per 2.345 dagen, ' vervolgt hij. 'We doen het allemaal, maar niemand praat erover.’
Die punt. Hij heeft zo’n schattig puntig neusje. Symmetrisch. Geen komma zoals de mijne.
Ik geef hem nog een kans.
‘Wauw, werkelijk?’
Hij strekt zijn rug en zijn ogen beginnen te glimmen.
‘Jazeker, dertien keer per maand. Behalve in een schrikkelmaand, dan twaalf keer. Zo kom je op dat getal.’
‘Nee, ik bedoel: niet wauw bijzonder getal. Maar wauw, dat is zo normaal.’
Hij kijkt beteuterd.
‘Ow?’
Kom op jongen. Zeg dan iets.
Hij kijkt zo lief en is zo gespierd. – Ik prik deze sappige shashlik wat verder aan mijn spietsje.
‘Of eigenlijk abnormaal. Jij volgt dus een schema? Waarom in een schrikkelmaand dan eentje minder?’
Met zijn hand trekt hij aan de knoop van zijn das, maar het eindigt strakker om zijn nek.
‘Ik sla in een schrikkeljaar de 28 februari over omdat de volgende dag mijn tante jarig is.’
Terwijl ik zijn antwoord verwerk, voel ik mijn wenkbrauwen al fronsen.
‘De verjaardag van je tante? Wil ik de details weten?’
Nu friemelt hij aan het puntje van zijn das.
‘Oké, ander onderwerp,’ stamelt hij. ‘Waarom eet jij zoveel ananas? Een heel bord is leeg.’
Mijn lachspieren verkrampen.
‘Ik moet zo nog werken.’
Hij kijkt verward.
‘Wat doet dat ertoe?’
Ik duw mijn voet tegen de zijne.
‘Vind jij ananas niet lekker?’
Hij verschuift heen en weer over zijn stoel.
‘Wat bedoel je?’
Ik plaag hem met mijn voet iets verder.
‘Welke co-schappen volg jij ook alweer?'
Ik zie zweetdruppels op zijn voorhoofd. Het kan van de chili zijn.
‘Gynaecologie...’
Zijn ogen zijn groot; hij kijkt me vragend aan.
‘Dus dan begrijp je wat ananas doet?’
Ik zie zijn adamsappel op en neer gaan, alsof hij zijn vorige woorden inslikt.
‘Die ananas is voor mijn werk,’ bevestig ik nog een keer.
Ik sta op, ga met mijn vingers door zijn heerlijke krullenbol en geef hem een dikke kus op zijn wang.
‘Ach jochie toch.’
Hij staart me aan terwijl hij met zijn hand mijn lipafdruk betast.
‘Misschien moet je wat minder erover praten en er meer van beleven.’
Hobbelend loop ik van hem weg. Bij de uitgang kijk ik nog even achterom.
‘Jij betaalt de rekening toch wel, hè? Doedoei.’
Ik reken zijn som nog eens na 365/(11×13+1×12), shit! huh? Hoe kwam hij uit op 2.345?
Ik pak mijn telefoon en typ een sms: “Volgende vrijdagavond weer?”
Hij antwoordt terug:
“Misschien zaterdag? Dan is het 28 februari.”
Log in om te reageren
Ha Tinus! Het spijt me ... ik schaar mij onder de kommaclub, hetgeen ook betekent dat ik de eerste keer dacht dat hij het maar een keer in de 2345 dagen deed. De arme stakker. Gelukkig voor hem is het dus 1x in de 2,345 dagen. Pfoe, gelukkig. De ananas is mij duidelijk. Leuk dat het geslacht onduide...
Blijf lezen in een verlangen te begrijpen waar dat getal op sloeg. Het kan mijn discalculi zijn waardoor ik bij dergelijke berekeningen wat afhaak. Heb me er ondanks dat goed mee vermaakt!
(365+365+365+366)/(13×12+13×12+13×12+13×11+12)
Ahhh, dank je voor de uitleg! Had ik eigenlijk moeten kunnen bedenken gebaseerd op de beschrijving: (4*365+1)/(4*12*13-1) Volgende vraag: wanneer viert die tante haar verjaardag wanneer het geen schrikkeljaar is, en waarom vormt dat dan geen beletsel? Of viert ze maar eens in de vier jaar? Ik vind...
Het grappige is dat ik de opzet van dit verhaal ongeveer een half jaar geleden heb geschreven, en nu met het herschrijven deze week was ik ook de juiste rekensom kwijt. Dus ik moest helemaal opnieuw alle getallen van 1 t/m 2000 met elkaar delen om weer opnieuw op de 1461/623 uit te komen. Dat is een...
Hoi Tinus, Je verhaal zit vol met subtiele hints en lichaamstaal die de onderliggende spanning tussen de personages goed weergeven. Het past goed bij de opdracht van de schrijfuitdaging, omdat het onuitgesproken blijft wat de exacte betekenis is van het gesprek en de ananas, waardoor de lezer blijf...
Het begin leest erg fijn, maar rond de ananas raak je me een klein beetje kwijt. Niet de insinuatie, maar van wie de ananas is, voor wie, en wat er wel niet afspeelt bij de coschappen dat er ananas bij komt kijken. Ik had verwacht dat er eerder onderling over werd geplaagd, en niet dat het werk erbi...
365/(11×13+1×12) is niet de juiste som Ik ga nadenken over de ananas. Misschien is de betekenis te weinig bekend, maar ik dacht dat het ondanks dat wel in te vullen zou zijn. Het is de HP die al die ananas heeft gegeten. Ik ga kijken of ik de zinnen iets meer in die richting kan aanpassen.
Ah, dat had ik dan verkeerd begrepen!
Ik las het ook als "tweeduizend en zoveel" dus was even in de war bij de eerste zinnen. Verder heb ik maar een vaag idee waarover het zou kunnen gaan. Met de ananas was ik wel mee. Verder zou ik er ook van maken "Dus dan begrijp je waarom ik ananas eet" ipv "waarvoor", maar dat is een detail. Ik ha...
Je zet een duidelijke scène neer waarin twee mensen om iets heen praten, met dialogische spanning en kleine fysieke signalen (das losser, friemelen, zweet). De onderstroom is onuitgesproken seksueel geladen, al snap ik de ananas niet – maar dat kan aan mij liggen. De gender van de ‘ik’ blijft in het...
Het is een decimale punt uiteraard. Een decimale komma is voor scholieren en saaie mannen in grijze pakken.
Dit is een vervolg (of prequel) op http://www.vertelvuur.com/verhaal/1-234-sol-553 Wat ik zelf minder vindt aan het verhaal is dat de hoofdpersoon geen zwakte heeft. Maar misschien is dat teveel gevraagt voor een flash fiction. Ik heb nog wel zo'n 40 woorden om daarvan iets toe te voegen. Een 3.45...
Versie 8/9 heeft het een beetje opgelost. Ze schijnt nu toch een zwakte te hebben.
Vermakelijk verhaal Tinus. Bijna op het neurotische af met die wiskundige benadering. Graag gelezen.