Voor ons doen is het laat. Kwart voor elf. Al drie kwartier na bedtijd. Ik lig onderuitgezakt op de bank. Mijn onderrug maakt net geen contact met het koude leer. Jij hebt je benen onder je billen gevouwen. Ik trek mijn bovenlip naar mijn neus en haal snuivend adem. Je zucht geërgerd.
Mijn nek prikt. Ik weiger je aan te kijken. Verzonken in het blauwe licht van mijn telefoon swipe ik omhoog. Elke tien seconden een nieuw filmpje. Omhoog, omhoog, omhoog. Ik pers mijn lippen stijf op elkaar. Bosbunker. Swipe. Motorstunt. Swipe. Twee mensen slaan elkaar met een wrap. Ik veeg het weg zonder het einde af te kijken.
Ik open een andere app op mijn telefoon. 19,5 graden in de woonkamer. Het voelt hier aan als 12. Door de stilte is het gebrom van de koelkast in de keuken hoorbaar. Met een schuin oog staar ik voorzichtig opzij. Je kijkt op je telefoon. Net als ik.
Met een zucht gooi ik mijn telefoon harder dan nodig is naast me op de bank. Je trekt met je schouder, geeft verder geen krimp. Ik glij van de bank en sleep mezelf naar de keuken. Ik open de koelkastdeur. Melk, sinaasappelsap, wijn. De fles is nog halfvol.
'Wil je ook wijn?'
Voor het eerst deze avond kijk je me aan. Somber. Dan knik je. En kijkt weer naar je telefoon.
Ik pak de mooie wijnglazen uit de kast. Die van kristal. Zonder te vragen hoeveel je wil, schenk ik ze vol. Gewoon zoals altijd. Ik neem de volle glazen mee terug naar de woonkamer en zet ze neer op tafel. Zonder mij aan te kijken buig je voorover en schuift met je wijsvinger jouw glas een paar centimeter verder van je af.
Ik hef mijn glas.
'Proost,' mompel ik zacht tegen mezelf.
De koelkast in de keuken slaat weer aan. Ik drink mijn glas in één keer leeg.
Het kristal rinkelt zacht als ik het lege glas op de glazen salontafel zet.
Met mijn wijsvinger schuif ik het een paar centimeter van me af.
Log in om te reageren
Ha Charly, Het verzonken zijn in de telefoon heeft al in zich dat ze hem dan niet aan kan kijken. Mooi dat brommen van die koelkast. volle kan weg (bij volle glazen die naar de woonkamer gebracht worden, omdat je deze daarvoor al beschreven hebt). Dat van de bank afglijden vind ik herkenbaar. En het...
Hoi Charly Nero, Je verhaal voldoet goed aan de schrijfuitdaging. De spanning tussen de twee personages is voelbaar zonder dat er expliciet iets wordt uitgesproken. De sfeer van onuitgesproken gevoelens en ongemak komt sterk naar voren. Tip 1: Probeer meer variatie in de zinsbouw aan te brengen om...
Goed plot en het idee drinkt* door. Voor mij loopt de taal wel wat stroef of geforceerd. Het lijkt iets te veel. *** “Mij nek prikt” Ik heb geen idee wat dat betekent. *** “Ik trek mijn bovenlip naar mijn neus en haal snuivend adem.” “Ik pers mijn lippen stijf op elkaar.” Die lipbewegingen do...
Dank voor de opmerkingen Tinus. Ik ga het weer meenemen naar een volgende ronde. Meerdere vonden hier de zinnen wat stroef en/of geforceerd. Ik heb al een herschrijf gedaan om het minder geforceerd over te laten komen, dus denk dat ik het voor nu zo laat. Als je nek prikt, betekent het doorgaans da...
Sterk stuk. De spanning zit goed in het alledaagse gedrag: schuiven, zuchten, niet kijken. Je vertrouwt hier grotendeels op handelingen. 'Die billen waar ik al tijden niet meer aan mag zitten.’ Dit is uitleg. De afstand tussen hen zit al in houding, zwijgen en irritatie. Deze zin voegt niets toe. ...
Ha Jan, dank! Heb een en ander aangepast.
Goede situatieschets! Het is pijnlijk duidelijk hoe emotioneel verwijderd de twee personen zijn van elkaar. De hp zoekt enige toenadering en komt tot de conclusie dat het vergeefs is, wat je sterk met de laatste zin laat blijken. Ik dacht even dat er helemaal niet gesproken "mocht" worden van de op...
Dankje Persephone! Ik twijfelde daar ook over, koos toch voor twee hele minimale zinnen. Denk dat het de spanning ten goede komt.
Sfeervol, maar toch net iets te veel cliché(s), die je in geforceerde (passieve) zinnen giet: - Jouw sombere blik blijft hangen in de mijne. - Ik hoor je geïrriteerde zucht. - Ik voel dat je naar me kijkt. - Ik glij van de bank en sleep mezelf naar de keuken. Overigens rinkelt volgens een kristallen...
Hoi Frans, dankjewel voor de feedback. Ik heb het een en ander aangepast. Denk dat je wel gelijk hebt over de clichés.
[Reactie verwijderd op 7 april 2026 om 14:04]
Mooi! Je voelt de spanning tussen deze twee aanstaande ex-en. Twee keer dat identieke schuiven van het glas vind ik echt prachtig gevonden. Het onderstreept de wederzijdse irritaties. Als je wilt kun je die paar gesproken woorden ook nog makkelijk wegwerken, maar het is eigenlijk juist wel mooi dat...
Dankje Edwin!
Triest beeld van een relatie in het slop, schets je hier. Welk gevoel hoort bij: mijn nekt prikt? Het schuiven van de glazen is een sterk beeld