Lotte laat haar boekentas op de grond vallen.
Ik heb honger,’ zegt ze.
Mama lacht. ‘Hoe was het op school vandaag?’
Lotte springt op de barkruk aan het keukenblad. Ze peutert in haar neus terwijl mama een boterham smeert.
‘Mama, ik heb vijftig euro nodig.’
Ze drukt het mes net iets te hard in de boterham waardoor hij scheurt.
‘Mama!’ klaagt Lotte.
‘Ik maak wel een nieuwe.’
Lotte pulkt aan het gat in haar trui. ‘Niet doen!’ zegt mama. ‘Neem jij de melk?’
Ze laat zich zakken van de kruk en trekt de frigo open. Behalve wat groenten en soep van gisteren is die leeg. ‘De melk is op.’
‘Dan zal het zonder zijn.’
‘Ik wil soppen!’
Mama loopt naar de voorraadkast, verlegt wat spullen, blijft nog wat langer op haar hurken zitten. ‘Er is geen meer.'
‘Gaan we naar de winkel?’
‘Nee, die sluit straks en ik moet nog strijken en de was doen.’
Lotte laat haar pruillip hangen. Mama slikt en loopt naar haar toe. Ze neemt Lottes hoofd in haar handen en geeft een zoen op haar haar.
‘Die vijftig euro!’
Mama laat Lotte los en gaat aan de andere kant van de keukentafel staan. Ze begint in de kasten glazen en borden recht te zetten.
‘Waarvoor heb je die nodig?’ vraagt ze uiteindelijk.
‘Voor de schoolreis!’
Mama sluit de kastdeur en veegt haar handen af aan haar schort. ‘Waar gaan jullie naartoe?’
‘Naar Eurodisney!’
‘Dat gaat niet!’ zegt mama. Lotte kijkt haar geschrokken aan. ‘Wij hebben gewoon …’
Ze kijkt op naar Lotte.
‘Klinkt wel leuk,’ zegt mama met een halve glimlach.
Mama prutst verder in de keuken en Lotte knabbelt wat aan haar boterham.
De achterdeur gaat open. ‘Papa!’ Ze springt in zijn armen voor een knuffel.
Mama stopt even en kijkt glimlachend toe.
Papa zet Lotte op de grond en doet zijn jas uit.
‘Ze gaan met de klas naar Eurodisney,’ zegt ze. ‘Vijftig euro.’
Lotte kijkt omhoog, afwisselend naar mama en papa.
Papa hangt zijn jas zorgvuldig aan de kapstok. Hij draait zich terug om. Hij bukt zich tot op ooghoogte van Lotte. ‘Wij doen daar niet aan mee, liefje.’
Lotte kijkt sip. ‘Toe, papa.’ ‘Ik hoef geen verjaardagscadeau dan.’
Hij kijkt naar mama. Ze knikt zachtjes van nee.
‘Wij doen daar niet aan mee,’ herhaalt hij.
‘Maar waarom niet?’ stampvoet ze.
‘Wij … gewoon, ja, wij, nee.’
‘Iedereen gaat mee!’
Papa kijkt naar zijn ongepoetste schoenen en staat langzaam recht.
‘Juf zei dat het verplicht is.’
Papa neemt mama’s hand vast en knijpt erin. ‘We kunnen later wel eens met ons drietjes gaan,’ zegt hij.
Lotte gaat terug op haar barkruk zitten en neemt een hap. ‘Wij doen daar niet aan mee,’ zegt ze.
Log in om te reageren
Hebben kinderen specifiek een boekentas op de lagere school bedacht ik me. In Nederland zelden, meestal alleen een klein rugzakje met een lunch (drinkbeker, broodtrommel), maar misschien zijn dat culturele verschillen. (ervan uitgaande dat je uit Vlaanderen komt Frederik, daar wij geen frigo zeggen,...
Leuk verhaal, maar ook wel druk. Anderen zeggen dat extra dialoog-labels zouden kunnen helpen, maar ik vindt het met de 15 mama's, 14 Lotte's en 7 papa's al best veel. Ik zou er voor kiezen om de dialoog te versimpelen. Het idee van de 50 euro voor het schoolreisje – belachelijk – maakt het een moo...
Hoi Frederik, mooie details in een raak thema! Vooral het gat in de mouw, waaraan niet gepulkt mag worden, vind ik een sterk en alleszeggend detail. Ik sluit mij wel aan bij Martin: ik raak af en toe de draad kwijt wie wat zegt. Een extra dialooglabel of een actie van een personage (wenkbrauw optrek...
Welkom op deze website, Frederik! En stoer dat je gelijk deze uitdaging aangaat, want makkelijk is -ie niet. Ik vind dat je goed geslaagd bent met dit verhaal. Het geldgebrek van het gezin blijft onbenoemd, maar blijkt uit kleine details: de schrik van moeder in reactie op de vraag van Lotte, dat da...
Hallo Frederik, Een herkenbaar thema. Helaas te veel voorkomend. Wat een dilemma voor ouders. Mooi verwoord en beschreven. Graag gelezen.