Bovenop ligt haar pantoffel. De andere staat nog onder de stoel. Hij laat hem.
Hij knoopt de vuilniszak dicht en zet hem bij de deur.
In de keuken twee kopjes op het aanrecht. In één nog een theezakje.
Hij wast ze af en zet ze terug in het kastje.
In de slaapkamer haar jas aan de kapstok. Hij loopt de zakken na.
Een papieren zakdoek, een doosje Wilhelmina pepermunt, een kastanje.
Hij legt alles op het nachtkastje.
De kast is bijna leeg. Onderin staat een schoenendoos met foto’s.
Hii bekijkt er enkele. Doet de doos weer dicht.
In de gang wacht de vuilniszak.
Hij tilt hem op. Zwaarder dan hij dacht.
Hij zet hem neer en gaat op de trap zitten.
Log in om te reageren
PS: Je gaf aan dat dit verhaal bij de weekopdracht hoort! Om het te koppelen: 1. Ga naar je verhaal en klik op Bewerken 2. Onderaan vind je een dropdown Uitdaging - selecteer de huidige weekopdracht 3. Sla op Dan verschijnt je verhaal automatisch bij de challenge entries. 🔥
De kracht zit in wat je weglaat. Die ene pantoffel bovenop, de andere nog onder de stoel. Het theezakje nog in het kopje. De kastanje in haar jaszak. Elk detail is een echo van iemand die er niet meer is. En dan die laatste zin: Hij zet hem neer en gaat op de trap zitten. Daar breekt het. Prachtig ...
De kracht zit in wat je weglaat. Die ene pantoffel bovenop, de andere nog onder de stoel. Het theezakje nog in het kopje. De kastanje in haar jaszak. Elk detail is een echo van iemand die er niet meer is. En dan die laatste zin: "Hij zet hem neer en gaat op de trap zitten." Daar breekt het. Prachti...
Het spijt me Jan. Ik vind dit een cliché verhaal. De kopjes op het aanrecht. En dan die schoenendoos met foto's. De vuilniszak en het gewicht daarvan, verdienden meer. Daar smulde ik van.
Hoi Angus, Ik snap wat je bedoelt. Zonder de clichés houd je over: Bovenop ligt haar pantoffel. De andere staat nog onder de stoel. Hij laat hem. Hij knoopt de vuilniszak dicht en zet hem in de gang. Zwaarder dan hij dacht. Hij zet hem neer en gaat op de trap zitten. Dit bevalt me eerlijk gezegd ...