De sneeuw kraakte onder hun ski’s. Het was geen wit tapijt, maar een laken van bevroren glas dat sneed in de stilte. Lars stond bij de schietbaan. Zijn vingers waren blauw, de nagelriemen gescheurd. Hij hield de loop van Björn’s geweer vast. Een klein metalen pinnetje glansde tussen zijn duim en wijsvinger.
Björn kwam aanrollen, zijn adem een rauwe, ronkende motor. Hij zette zijn ski’s in de inkepingen. ‘Lars. Wat doe je hier?’
Lars liet het geweer los. Hij veegde zijn hand af aan zijn lycra pak. ‘Ik keek alleen naar de vizierinstelling. De wind is gedraaid.’
Björn trok het wapen naar zich toe. Hij keek Lars recht in de ogen. ‘De wind draait altijd, Lars. Dat is de sport.’
‘Niet deze wind,’ zei Lars. Zijn stem was een droge rasp. Hij pakte Björn’s schouder vast, hard, zijn vingers drukten in het spierweefsel. ‘Luister naar me. Als je straks aanlegt voor het vijfde schot... kijk niet naar de schijf.’
Björn lachte, een kort, lelijk geluid. ‘Niet naar de schijf kijken? Wil je dat ik verlies?’
Lars kwam dichterbij. De geur van zweet en geweervet hing tussen hen in. ‘Je begrijpt het niet. Je moet het vijfde schot voelen. In je schouder. Voordat je de trekker overhaalt, Björn. Voel de weerstand. Als de weerstand... anders is dan normaal.’
‘Wat heb je gedaan?’ Björn schoof de grendel naar achteren. Het geluid was een klik die door merg en been ging.
‘Ik heb niets gedaan,’ loog Lars. Zijn ooglid trilde. ‘Ik zeg alleen: de wereld verandert vandaag. Voor ons allebei. Je schiet niet op een zwart rondje. Je schiet op de rest van je leven.’
Björn keek naar de loop van zijn geweer. Er zat een kras op het metaal die er eerder niet zat. Hij hief het wapen en richtte het op de borst van Lars. ‘Vertel het me nu.’
Lars zweeg. Hij spreidde zijn armen. Zijn hart bonsde zichtbaar tegen de dunne stof van zijn wedstrijdshirt. ‘Schiet dan. Als je denkt dat dit over goud gaat.’
Björn liet de loop zakken naar de schijven. Hij legde aan. Zijn vinger zocht de trekker. ‘Vijf keer raken. Dan ben ik weg hier.’
‘Het vijfde schot,’ herhaalde Lars hees. ‘Dat is geen kogel, Björn. Dat is een sleutel.’
Björn schoot. Eén. Twee. Drie. Vier. Hij hield stil bij de vijfde. Hij voelde de trekker. Hij voelde de kleine, onnatuurlijke klik in het mechanisme. Hij keek naar Lars. Lars knikte één keer.
Björn richtte het geweer niet op de schijf, maar op de tribune waar hun coach zat.
Log in om te reageren
Bij mij was er herkenning in de feedback over de te poëtische zin. (Kwestie van smaak.) Ook vroeg ik mij af waarom ze geen handschoenen dragen bij die temperaturen. Het plot vind ik origineel en goed., de locatie verfrissend. Ik zou een beetje schrappen in de stembeschrijvingen. Hoewel mooi, zijn he...
Goed geschreven met details. Ik ben het wel eens met anderen dat het lastig is te begrijpen. Ook mij is het verhaal ontgaan. Voeren ze dit gesprek tijdens een training of wedstrijd? Heeft Lars het geweer van Björn gesaboteerd, wat heeft dat metalen pinnetje gedaan? Hoezo is de vijfde kogel een sl...
Hoi Michael, Je verhaal "Het vijfde schot" voldoet absoluut aan de opdracht. Je hebt de spanning en het onuitgesproken aspect goed weten over te brengen door middel van lichaamstaal en subtiele dialogen. De sfeer en het mysterie zijn voelbaar, wat de lezer betrokken houdt. Maar zoals de anderen zeg...
Ik had geen idee dat het over biatlon ging maar neem dat volledig op mij. Je zinnen zijn goed, ze maken wel wat los wat mij betreft. Maar ik heb werkelijk geen idee wat er gebeurd is. Een moord? Een weddenschap? Wat is de betekenis van het goud? Dit is een beetje te Lynch.
Ha Michael, welkom op deze website! Je verhaal laat zien dat dit een lastige uitdaging is. Ik vind het goed geschreven, beeldend, spannend - maar ik heb geen idee wat er met het geweer en de kogel is gebeurd, noch waarom de coach tot schietschijf is verheven. De aard van de uitdaging is natuurlijk d...
Het verhaal boeit me, ik wil de hele tijd weten hoe het afloopt - goed gedaan. Wel blijf ik met vragen zitten, misschien omdat ik te weinig van biathlon afweet. Een kras op de loop, een onnatuurlijk klikje: is er een afwijkend soort patroon geladen of zo, eentje die meer geschikt is voor een dodelij...
Hi Michael, originele invalshoek. Geïnspireerd op de festiviteiten van de afgelopen twee weken? Je gebruikt in je verhaal krachtige en beeldende details (blauwe vingers, gescheurde nagelriemen) en de zinnen lopen goed, maar als lezer blijf ik wel met een aantal vragen achter, zoals: hoe weet Lars in...
Ik kan het verhaal niet goed plaatsen. Het lijkt over een biatlon wedstrijd te gaan, maar dan kan Lars onmogelijk de loop van het geweer van Björn vasthouden.