Droomherinnering
Ze woonde er samen met de moeder van mijn vader: Tante Truus. Gekke Truus werd ze genoemd. Ze was geen graag geziene gast bij mijn ouders.‘Ze is ordinair,’ zei mijn moeder als ik vroeg: ‘Waarom komt tante Truus niet?’ Verder vragen had geen zin. Maar ik mocht er niet meer logeren toen ik tien jaar werd. ‘Slechte invloed,’ zei mijn moeder. Ze was gewoon lesbisch begreep ik later.
Na de begrafenis van mijn ouders vond ik een doosje met brieven en foto’s. Bij het zien van de foto van het huisje van mijn oma, een bouwval volgens mijn ouders, Tante Truus zei altijd: ‘Een huis uit een sprookje.’ Bij het zien van die foto kwamen de herinneringen.
Ik droomde er ‘s nachts van. Ik moest het huisje zien.
Nu loop ik in het dorp waar mijn vader is geboren. Ik herken het kerkje, de kruidenierswinkel is veranderd in een galerietje. De mensen zijn meer gehaast dan vroeger en lopen groetloos voorbij.Ik ga naar de rand van het dorp, het watertje stroomt nog, nu zonder vis.
In de verte zie ik het silhouet van het droomhuisje. Ik heb visioenen van klaprozen, boterbloemen, madeliefjes, pinksterbloemen en mariaoogjes. Ik proef de smaak van zuring. De paars/rose staafjes die overal groeiden.
Herinneringen komen terug. De zomervakanties waren een feest. Logeren bij oma.
Als ik het huisje nader, komt de desillusie. Geen rieten dak, geen houten regenton, waar immer de kat op zat. Geen fleurige weidebloemen maar een betegeld stuk tuin met daarop een betonnen casco met glazen ramen en een grote satelietschotel op het dak. Op de tegels hier en daar een plastic pot met daarin een exotische plant.
Was ik maar niet teruggegaan, dan was de herinnering niet teniet gedaan. De droom gebleven.
Log in om te reageren
Hallo Emjee, Teruggaan kan veel kapot maken aan een herinnering. Die kun je vaak maar het beste koesteren als ze goed is. Het is en fijn geschreven verhaal. Twee dingetjes ter overweging: "Bij het zien van de foto van het huisje van mijn oma, een bouwval volgens mijn ouders, Tante Truus zei alt...
Ik zou overwegen de eerste zin te schrappen. Goed gekozen: ze was gewoon lesbisch. Goed detail van die satelietschotel. Ik zou het woord immer vervangen door altijd.
De herinnering heb je mooi verwoord, EmJee. Het was niet zomaar een huisje, het was onderdeel van een familiegeschiedenis; nu verminkt door wat met 'vooruitgang' pleegt te noemen. Met plezier gelezen.
Wat een deceptie. Een droom die uiteenspat. De eerste zin vind ik verwarrend; “Ze woonde er samen met de moeder van mijn vader, tante Truus.” Wie woonden er nu? Mooie beelden, geuren en smaak. Ik zie het voor me. De twee laatste zinnen leggen iets uit, wat de lezer wel voelt. Je kunt overwegen dez...
Mooi hoe je de terugkeer naar die plek neerzet. Vooral het contrast tussen hoe het huisje in de herinnering leeft en wat er nu staat, werkt goed. Je kunt overwegen meteen in de scène te beginnen: 'Dit is het dorp waar mijn vader is geboren. Het kerkje herken ik meteen. De kruidenierswinkel is een...
Goed plot. Sommige zinnen lopen wat minder en de interpunctie is niet altijd duidelijk of correct. Bijvoorbeeld: > Bij het zien van de foto van het huisje van mijn oma, een bouwval volgens mijn ouders, Tante Truus zei altijd: ‘Een huis uit een sprookje.’ Vooral de eerste zin stoort mij (het i...