Gepubliceerd
v4
Flash Fiction
Week 23 van 2026: #27 De sleutel die niet past2 juni 2026• 48 views•466 woorden• 28 reactiesDe Sleutel
Audio recorder laden...
Mira hoort Cas de oude houten trappen afrennen vanaf de zolder, twee treden tegelijk.
‘Mam, kijk eens wat ik gevonden heb!’ Hij houdt een glimmende, goudkleurige sleutel in zijn hand.
‘Wat dan?’
Cas houdt de sleutel omhoog, vlak voor haar neus. ‘Een sleutel! Ik heb alle kasten en kisten op zolder geprobeerd, maar hij past nergens op.’
‘Eh… ik zie geen sleutel?’
Gefrustreerd wil Cas hem in haar hand stoppen, maar de sleutel valt dwars door de hand heen kletterend op de tegelvloer. Mira hoort niks, maar Oma’s oude kat schrikt ervan, zet een hoge rug op en blaast tegen de sleutel.
‘Cas, waar heb je die, eh, sleutel precies gevonden?’
‘Op zolder, bij Oma’s oude spullen, de glazen bol en de schedel en zo. Maar gisteren lag hij er nog niet, dat weet ik zeker! Toen zag ik hem alleen nog maar in de bol.’
Mira steunt met haar hand op het aanrecht. ‘Ik ben bang dat alleen Oma je hiermee kan helpen. Die zag ook altijd dingen die ik niet zag. Ga hem maar aan haar laten zien, misschien heeft ze een heldere dag.’
Cas springt op zijn fiets en rijdt naar het verzorgingshuis aan de andere kant van het dorp. Olga zit op de rand van haar bed wezenloos voor zich uit te staren.
‘Kijk Oma, ik heb een gouden sleutel op uw zolder gevonden.’
Ze barst uit in huilend gejammer: ‘O nee-nee-nee-nee! Niet jij! Nee-nee-nee-nee! Mijn, mijn!’ Ze begint hevig van voor naar achter te wiegen, en reageert niet op zijn vragen. Ze lijkt Cas niet eens te zien, maar wanneer hij op zijn knieën voor haar gaat zitten en de sleutel in haar hand drukt, pakt ze die vast en klemt hem met beide handen tegen haar borst. Ze glimlacht tevreden en wordt rustig, maar zegt geen woord.
Die nacht heeft Cas een nachtmerrie. Hij loopt over wolken en wordt onweerstaanbaar getrokken naar een grote poort. De poort zit op slot, en hij weet dat hij een sleutel nodig heeft, maar die is hij kwijt. Dan ziet hij Oma, ze zwaait met de sleutel en hij valt door de wolken heen naar de aarde. Hij wordt met een schok wakker, nat van het zweet.
Olga is in haar dromen nog volkomen helder. Ze loopt doelbewust naar de grote poort, waar ze Cas angstig in zijn broekzakken zag zoeken en naar beneden deed vallen. Ze weet dat er een prijs is, maar het is een goede ruil. Olga steekt de sleutel in het slot, en draait de poort open. Triomfantelijk stapt ze naar binnen.
De oude poortwachter fronst even, maar neemt dan glimlachend de sleutel in ontvangst.
Vroeg in de ochtend schrikt Cas wakker van de telefoon in de hal. Als hij beneden komt legt zijn moeder juist langzaam de hoorn neer.
Reacties (28)
Log in om te reageren
L
Beste Edwin, Ja, mooi verhaal. Ik lees de 'discussie' over 'kinderboekenstijl'. Ik heb les gehad van een kinderboeken/young adult schrijfster en ik weet van haar dat een goed kinderboek schrijven helemaal nog niet gemakkelijk is. Je zit met woordkeuzes en met de vragen of kinderen van de leeftijd ...
A
Dag Edwin, Om terug te komen op de vraag in mijn eerdere reactie. 'Mira hoort Cas de oude houten trappen afrennen vanaf de zolder' Die openingszin roept bij mij meteen de associatie op dat het een verhaal is dat bedoeld is voor kinderen tot 12 jaar. ‘Mam, kijk eens wat ik gevonden heb!’ Hij houdt...
E
Denk je Angus. Een beetje het gevolg van mijn keuze voor een kind als hoofdpersoon denk ik, dan gebeurt dat makkelijker. Als ik met de oma was begonnen had het er anders uitgezien vermoed ik, zelfs voor hetzelfde verhaal. Ik lees zelf alles door elkaar, dus het komt niet zo in me op dat iemand and...
J
‘Oma’s oude kat schrikt ervan, zet een hoge rug op en blaast tegen de sleutel.’ Dat is 'show don't tell'. De kat bevestigt dat er iets aanwezig is. Het doet meer dan een alinea uitleg. De zwakste passage vind ik Olga’s uitroep bij de poort (‘Ha! Jullie dachten mijn kleinzoon van me weg te nemen hè...
T
Om van de kinderboekenstijl af te komen (als je dat wilt) zou je kunnen overwegen langere zinnen te gebruiken of moeilijkere woorden. Al is dat te gekunsteld en volgens mij onnodig. (en wat mij betreft niet de juiste weg, je kunt ook 'volwassen' schrijven zonder poespas) Waar het belangrijkste vers...
P
Leuke invulling van de opdracht! Ik vind de kinderlijkheid van Cas geloofwaardig. Dat is een fijne balans om te vinden. Mooi dat oma zich opoffert voor het leven van haar kleinzoon. Ik zou in het eerste stuk minder witregels gebruiken zodat de verschillende delen van het verhaal ("Cas vindt sleutel...
E
Dank je! Ik heb de zin geschrapt, je hebt helemaal gelijk. Grappig, deze week is er veel discussie over witregels. Ik schrijf de verhalen in Word, zonder lege regels maar wel met een beetje extra ruimte voor iedere nieuwe paragraaf. Alleen voor een nieuwe scène komt er een extra lege regel. Dat g...
P
Word zal vast meer opmaak ondersteunen dan hier, dat je verliest bij het posten, met dit als resultaat. Witregelgebruik is ook persoonlijke voorkeur, en op fora zijn daar geen tot minder regels over ten opzichte van printmedia :P
G
De hekserij van oma maakt dit m.i. nog niet tot kinderliteratuur. Dat Olga stokken in de wielen stak van Sint Pieter, die hier als kinderlokker optreedt, strekt haar tot eer. Ik heb zelf ook een tiental voorleesverhaaltjes geschreven, maar heb ze helaas niet voorgelezen omdat mijn kleindochters inmi...
T
goed punt, ik vond het een goed verhaal, maar het lijkt inderdaad eerder voor kinderen geschreven, wat op zich een sterkte is.
Hieronder lees ik verschillende meningen over "kinderboekenstijl" maar het was mij helemaal niet opgevallen. De verteltoon past bij de inhoud en het personage. Ik houd wel van het bovennatuurlijke. Goed gedaan!
Dank je! Ik heb sinds de eerste versie ook wel wat dingetjes veranderd die een beetje geholpen hebben met de toon.