Je moet altijd rekening houden met undercovers.
En ze worden steeds beter. Steeds beter voorbereid, opgeleid.
Je ziet geen aarzeling in hun blik, in hun manier van lopen. Je hoort niets in hun stem. Soms gaan ze zelfs over de grens, delen rake klappen uit als je ze meeneemt om een probleem op te lossen met iemand die niet op een andere manier overtuigd kan worden.
Rob was rond de vijftig. Lang, breedgeschouderd, forse onderarmen met tattoos. Een boksersneus.
'Lang vastgezeten in de VS. Boston. Smokkel. Verraden.' Dat was zijn verhaal.
Het leek te kloppen. Via, via, kregen we zijn detentiedossier in handen. Veroordeeld tot twintig jaar. Uitgezeten ook. Geen goed gedrag.
Een soort aanbevelingsbrief. Mooi cv. Te mooi misschien.
'Zeg maar waar we het spul gaan ophalen.' Hij manoeuvreerde zijn Mercedes door de avondspits. Soepel.
Ik zat naast hem. Richard achter hem.
'Je rijdt in ieder geval beter dan Richards vrouw. Toch?' Ik draaide mijn hoofd kort naar de achterbank met een strakke blik.
'Zeker.' Richard knikte. Zijn blik was hard. 'Maar Eva rijdt best aardig.'
Ik lachte. Het klonk spontaan. Dat was het ook.
Bij de volgende rotonde wist ik genoeg. Hij stuurde niet hand over hand, zoals vroeger. Hij stuurde hand naast hand, het stuur nooit loslatend. Zoals je dat bij de politie leert. Ik trommelde kort met mijn vingers op het dashboard.
'Lekker soepel.' Ik keek weer naar achteren.
Richard knikte. Zijn blik was koud. Hij haalde zijn telefoon uit de binnenzak van zijn jas.
'Het gaat niet door,' las hij hardop van een donker scherm.
'En nu?' Rob bleef kalm. Geen vragen. Niet te nieuwsgierig zijn. Hij speelde zijn rol bijna perfect.
"Breng ons maar terug,' zei ik rustig. 'Misschien volgende week. Dan halen we jou wel op.'
Ik zag zijn lip trillen. Heel even.
'Geen probleem toch?'
'Geen probleem. Laat maar weten.'
Vanaf de achterbank klonk een kuchje. 'We kunnen nu ook nog even ergens een pilsje pakken.'
'Wacht Eva niet op je?' klonk het nu wat onzeker.
Log in om te reageren
Mooi die inleiding. Ik vind het een sterk verhaal. Heel goed. Dat detail hand naast hand dat hem weggeeft. Mooi die omslag op het eind. Die arme infiltrant zit behoorlijk in de penarie.
Ik ben het eens met anderen dat je net zo goed zonder de uitleg kunt beginnen bij: > 'Zeg maar waar we het spul gaan ophalen...' Maar in de stijl vindt ik dat hele introductie stuk “je moet altijd ... te mooi mischien” wel wat hebben en prima. Het belemmert mij niet (misschien doet het wel iets me...
Dag Tinus, dank voor je reactie. Eva bestaat niet. HP en Richard zijn op elkaar ingespeeld, een team. Richard begrijpt de hint. Ik weet welke scene je bedoelt uit Inglorious Basterds. Of het daarmee cliché is weet ik niet. Feit is dat politieagenten leren om niet hand over hand te sturen, terwijl r...
Dit is weer heel wat anders. Lekker hoor! Maar als bedenker van deze uitdaging moet ik ook streng zijn. De openingsalinea is uitleg, context in plaats van scène. Je vertelt wat undercovers doen, in plaats van het uitsluitend via de scène te laten blijken: de lezer weet voor de feitelijke scène al da...
Dag Martin, dank voor de opdracht en je reactie. De openingsalinea is meer dan uitleg. Het is een schets van de arena. De tweede alinea laat zien dat, hoe goed voorbereid ook, sommige gewoontes blijven hangen en alles over je kunnen vertellen. Er is inderdaad dreiging die op het punt van ontlading...
Het tweede stuk vind ik sterk. Het eerste stuk kan probleemloos geschrapt worden. Dat is uitleg die de lezer niet vertrouwt.
Ha die Angus, De consequentie van mijn voorstel houdt automatisch in dat Rob helemaal niet beschreven wordt. 😃
Hallo Angus, De rijstijl verraadt de undercover. Mooi gevonden. Ook het voorlezen vanaf een donker scherm. Sterk beeld. Wat mij opviel: Je begint het verhaal in tegenwoordige tijd en gaat dan na > over in verleden tijd. Waarom staat > tussen aanhalingstekens. wordt dit door iemand uitgesprok...