Anonieme beller

Zachtjes pakt hij mijn hand vast terwijl onze blote voeten sporen maken in het natte zand. Hij fluistert iets in mijn oor, ik versta het niet, het kietelt. We staan even stil om te genieten van de zon die in de zee zakt. Twee meeuwen maken ruzie om een krabbetje. Hij schiet in de lach, “zo doe jij ook tegen mij als ik een frietje van je bord probeer te pikken.”

Het irritante geluid van een ringtone dringt binnen, ik probeer het buiten te sluiten, ik wil niet wakker worden. Niet tijdens een van de weinige geluksmomentjes die ik nog heb. Maar de realiteit dringt weer binnen als ik mijn hand op de lege plek naast mij leg. Hij is dood, hartstikke dood.

Het volume van de ringtone neemt toe. Ik pak mijn mobiel van het nachtkastje, 03:00 uur. Spookuur.

Verbaasd kijk ik naar mijn mobiel, hij staat op vliegtuigmodus. De ringtone blijft overgaan. Het is dat irritante geluid van ‘old phone’.

Het rinkelen gaat door. Ik stap in mijn badslippers en probeer het geluid te volgen.

Ik sta stil bovenaan de trap. Een koud gevoel trekt van mijn kruin tot aan mijn tenen en dat op zo’n warme zomernacht. Het geluid komt van beneden. Het rinkelen klinkt indringender, als een telefoon in nood.

Ik open de deur van de woonkamer, de kat schiet als een duvel uit een doosje langs mijn benen. Ik loop door de keuken richting mijn werkkamer. Knip het bureaulampje aan, het geluid komt hiervandaan.

Opeens word ik overvallen door paniek. Wat als hier iemand binnen is? Wat bezielt me om midden in de nacht een telefoon te gaan zoeken die duidelijk niet van mij is?

Het rinkelen gaat onafgebroken door, het komt uit de inbouwkast. Daar kan zich in ieder geval niemand in verstoppen, de kast staat van onder tot boven vol met rommel. Voor de zekerheid pak ik toch de briefopener van het bureau en open de kast.

Het rinkelen komt uit de doos met het opschrift ‘oude meuk’. Daar ligt hij te rinkelen, mijn allereerste mobieltje, een blauwe Nokia. Het schermpje ligt groen op, anonieme beller.

Ik neem op. “Hallo”. Ik hoor zijn stem, “Ik wacht nog steeds op je, hier aan de andere kant.”