Sjaak opent de voordeur. De geur is gelukkig een stuk minder erg. Toch kan hij de neiging zijn neus dicht te knijpen niet onderdrukken. Hij schuift de stapel reclameblaadjes aan de kant en loopt door naar de woonkamer.
Een vaag zonnetje schijnt door het voorraam, de meubels zijn bedekt met een dikke laag stof. Gezichten uit een ver verleden staren hem op de kast vanuit antieke fotolijstjes aan. Familieleden die hij nooit gekend heeft. Zoals vroeger bezorgen ze hem ook nu weer de kriebels met hun strenge blikken.
Een bezoek aan oma was nooit zijn favoriete uitje geweest. Als kind was hij ervan overtuigd dat ze een heks was, verwachtte dan ergens een bezem in de gang aan te treffen. De zwarte kat die altijd in en om het huis rondzwierf, maakte het er niet beter op.
Uit baldadigheid schrijft hij met zijn vinger zijn naam in het stof, tot een geklapper op de bovenverdieping hem in zijn daad stoort. Meteen voelt hij iets tochtigs langs zijn nekharen strijken. Met ingehouden adem trekt hij de mouw van zijn jas over zijn hand en veegt vlug de tekst op de kast weg. Even verwacht hij de schrille, bestraffende stem van zijn oma te horen. Deze blijft weg en opgelucht haalt hij adem.
Om een einde aan het geklapper te maken, volgt hij het geluid naar boven. Het raampje op de badkamer blijkt de boosdoener. Met wat improvisatie weet hij het te sluiten. Oma vond het zonde haar geld aan reparaties uit te geven en hulp vragen was als vloeken in de kerk. “Niet klagen, maar dragen”, haar levensmotto.
Sjaak kijkt rond. Net als de fotolijstjes staan alle potjes en flesjes met bijna militaristische precisie opgesteld. Alles moet dringend opgeruimd worden, maar hij vond er eerder niet de moed voor.
Bij de slaapkamer staat hij stil. Aarzelend opent hij de deur. De geur is hier nog sterk aanwezig en overvalt hem in alle hevigheid. Met een zakdoek bedekt hij zijn mond en neus. Hier vonden ze haar. Slechts de enorme vlek op het kale matras getuigt nog van oma’s eenzame levenseinde.
Log in om te reageren
Lekker verhaaltje, Fief. Nou ja, lekker... tikkie luguber. Even dacht ik dat er iets paranormaals ging gebeuren, maar het blijft aan de veilige kant. Om (in de geest van de opdracht) hetgeen voorgevallen is impliciet te houden, zou je de laatste regel kunnen schrappen; het is op dat moment al glashe...
Je hebt de sfeer goed gevangen, Fief. Ik zie het zo voor me en de gevoelens van Sjaak komen duidelijk over. Twee kleinigheidjes; ik bleef even haken bij 'iets tochtigs', ik zou daar de tocht langs zijn nek hebben laten strijken, of bedoel je dat hij schrok van het geluid, zodat zijn nekharen overei...
Ha Fief! Een prachtig verhaal heb je hier geschreven! Je verhaal leest heel aangenaam. Die kinderangst het met een heks van doen te hebben, versterkt door de zwaarte kat. Je weet de spanning mooi op te bouwen in de scene met het schrijven in het stof, vervolgens dat wegvegen. Erg mooi! Ik heb het ze...
Hoi Fief, Je verhaal voldoet uitstekend aan de opdracht, waarbij de afwezigheid van de oma een sterke aanwezigheid creëert door de details en sfeer in het huis. De spanning en het verleden van de oma worden op een subtiele manier voelbaar, zonder dat ze fysiek aanwezig is. Je hebt een indrukwekken...
Na de andere bijdragen vermoedde ik bij de tweede zin al wel een beetje welke kant het op zou gaan. Ik vind dat je het mooi hebt uitgewerkt. Het snel weer uitwissen van de naam bij het horen van een geluid vind ik een geweldige vondst. Vooral de laatste zin had voor mij iets minder expliciet gemogen...
Hoi Fief, Alsof je het zelf meegemaakt hebt (is misschien ook wel zo), levendig en precies. Details zoals de stapel reclamefolders achter de voordeur maken het geloofwaardig. Ook de manier waarop je de opbouw van haar niet zo fijne karakter met twee zinnen weet om te zetten naar medelijden. Knap ge...