Mijn ogen sperren zich open. Pets! Pets! Pets! Drie snelle gemene slagen donderen in mijn bewustzijn. Alles zwart. Een blinddoek? Pets! Valse tintelingen exploderen door mijn kont, langs mijn buik naar mijn hoofd. Ik schreeuw het uit. Maar waarom hoor ik niks?
Plots snijdt het besef als een bliksemschicht. Mijn armen kan ik niet bewegen. Mijn benen wijd. Ik voel dat ik hang aan iets hards en koud. Pets! Hij bond me vast? Mijn tranen mengen zich met opwinding. Hij deed het opnieuw! Een ijle gedachte doet me smachten naar hem, mijn ontvoerder.
Groot, breed, een vette snor en stugge baard. Hij had me al overal aangeraakt. Mijn jonge borsten branden. Nu raakt hij mij opnieuw aan. Mijn tepels tussen zijn ruige vingers. Geen pijn maar vuur. Mijn lichaam verraadt me weer. Ik zou hem moeten haten, maar verlangen wordt mijn meester. Had hij me hierom van mijn fiets getrokken en bruut in zijn bestelwagen gegooid? Hoe lang ben ik hier al?
Mijn schreeuwen wordt gehijg. Ik wil naar huis. Ik wil dat hij me bevrijdt. Toch nog niet. Nog even. Een geur van whiskey en sigaretten walmt door mijn neus. Ik open mijn mond verder en duw mijn bekken zo ver mogelijk voorwaarts. Nat en heet. Ik wil dit.