
Haalde hij zijn inspiratie uit het bekende volksliedje dat reeds vierhonderd jaar oud was en waarin gezongen werd over het gat in de emmer?
Feit was dat hij vele versies van het liedje bezat, zowel op fonoplaten met kinderliedjes als de wereldberoemde uitvoering van zijn lievelingszanger Harry Belafonte, die in 2023 op zesennegentigjarige leeftijd overleed.
Het was niet zo evident geweest om de bank te overtuigen voor de financiering van zijn bedrijf en met name van de zware vrachtwagen met takel die noodzakelijk was voor de uitvoering van zijn werk. Met zijn enthousiasme en de honderden contactadressen die hij had voorgelegd slaagde hij er in de bankdirectie over de meet te trekken.
Zijn bedrijfje was nog maar net opgestart of hij werd overstelpt met opdrachten. Toen hij de manager van zijn bankkantoor weer ontmoette zei hij: ‘Ik had mij eerlijk gezegd amper kunnen voorstellen hoeveel vraag er naar mijn diensten zou zijn.’
Wat hij zich wel realiseerde was dat hij de enige was die op de grote vraag een aanbod kon bieden. Zo kwam hij in alle uithoeken van het land.
Men kon zich niets bedenken waar hij geen weg mee kon. Door zijn bekendheid en veelzijdigheid begonnen klanten ook de gekste afmetingen op te geven.
Die ene opdracht had hij beter niet aangenomen. Een gebroken rioolbuis had in het stadspark een groot zinkgat veroorzaakt. Zijn takel was net zwaar genoeg en zijn laadbak net groot genoeg om het ding op te laden.
Buiten de stad reed hij een helling op en was het gevaarte van de laadbak geschoven. Toen hij merkte dat hij zijn lading verloren had, schakelde hij in achteruit. Dat ging iets te snel en zo kwam hij pardoes in het enorme gat terecht. Met wagen en al verdween hij in de dieperik.
Ze hebben hem nooit weergezien, de sympathieke gatentransporteur.
(Genre: absurdisme/ aangepaste versie van SOL #316).
Hoi Gi, Je verhaal spreekt tot de fascinatie, maar gaat uiteindelijk helemaal nergens over. Precies wat je met een absurdistisch verhaal zou willen bereiken. Doel bereikt dus. Je doel bereiken met een doelloos verhaal. Mooi. En ik vraag me nu wel af aan welke boom vierkante sinaasappels groeien 😉....
Dank je Shamar, ik begin vandaag nog aan 'Les oranges carrées'...en ik heb nog een absurdistisch verhaal in petto...komt eraan!