De prof

‘Zijn er nog vragen?’ De prof leunde met zijn rug tegen het bord vooraan in de aula.
Op de derde rij ging een hand omhoog.
‘Sta recht,’ zei de prof.
Een jongeman met een dun snorretje stond recht. De zitting van zijn stoel klapte hard dicht. Hij friemelde aan zijn trui.
De prof deed een paar stappen vooruit. ‘Wel? Wat is je vraag?’
De jongeman rechtte zijn schouders. ‘Vindt u, vanuit een ethisch oogpunt, dat polyamorie wenselijk is?’
De adamsappel van de prof ging even op en neer. Hij deed zijn jasje uit, plooide het netjes op en hing het over zijn stoel.
Hij schraapte zijn keel: ‘Vanuit hedendaagse ethiek is polyamorie niet per definitie problematisch, op voorwaarde dat er sprake is van wederzijdse instemming.’
De jongeman baande zich een weg naar het gangpad. Toen hij daar was, draaide hij zich naar de prof.
‘Interessant. Dank u.’ Hij daalde het gangpad af en ging langs de deur vooraan naar buiten.
Op de eerste rij ging nog een hand omhoog.
‘Zo,’ zei de professor, ‘dat was het dan voor vandaag.’ Hij legde zijn jasje over zijn onderarm en vertrok zonder zijn boekentas.