Gepubliceerd
v3
Week 8 van 2026: #12 Gebroken hart, kort en krachtig16 februari 2026• 45 views•98 woorden• 9 reactiesAdieu Michèle
Audio recorder laden...
Sommige mensen zijn voor miserie geboren. Weg uit ons dorp vernam ik via omwegen wat je allemaal overkwam: het overlijden van je vader op jonge leeftijd, de vroege dood van je echtgenoot en de beroerte die je daarna trof.
Ik schrok bij ons toevallig weerzien op de schoolreünie. Je verschijning strookte niet meer met mijn droombeeld van weleer. Desondanks lachten we hartelijk, we wisten beiden nog, dat ik zestig jaar geleden voor Valentijn iets had geschreven in je poesiealbum.
Sedertdien schreef ik je nooit meer, Michèle. Met je overlijdensbericht in mijn bevende hand, ga ik dat vandaag rechtzetten.
Reacties (9)
Log in om te reageren
E
Wat fijn dat hij het toch nog recht kon zetten. De schrik bij reünies herkenbaar, je gunt iemand een makkelijker leven.
T
Niemand is voor miserie geboren, maar iedereen zoekt miserie in wat hij/zij beschouwt... dit terzijde, ik vond de snede 'toevallig weerzien op de schoolreunie' uiterst grappig (onbedoeld uiteraard waarschijnlijk, maar als je naar een reünie gaat kan het moeilijk toevallig zijn, niet?) Dat je een me...
C
Dag Gi, de verliefdheid die na zestig jaar nog steeds blijkt te smeulen, heb je geweldig mooi verwoord. Ik ben ontroerd. De groeten van Chezz
T
Ontroerend mooi, Gi, ik werd er stil van. Na 60 jaar zijn de gevoelens allerminst gedoofd. Originele invulling van het thema en ook nog eens precies in 100 woorden. (NB aandachtspuntje voor Tony; boven dit verhaal staat op de site dat het 97 woorden bevat.) Klein zeurtje; mij valt op dat je 5x 'jouw...
G
Dag Ton, vraag me niet hoe het komt maar de 'jouw' in mijn teksten is afkomstig uit de tijd dat wij op school nog het persoonlijk voornaamwoord 'ge' leerden met als equivalent het bezittelijk voornaamwoord 'uw'. Toen later (onder Nederlandse druk en overwicht in de Taalunie) de 'ge' moest vervangen ...
s
Dit raakt. De manier waarop je zestig jaar afstand overbrugt in een paar zinnen - van poesiealbum naar overlijdensbericht - is hartverscheurend en toch zo teder. "Sommige mensen zijn voor miserie geboren" is een zware openingszin, maar je maakt hem waar met wat volgt. Die laatste regel, het rechtzet...
Mooi, ontroerend. Tot tranen toe geroerd. ZGG