Gepubliceerd
v2
Poëzie
Week 24 van 2026: #28 De stem op het antwoordapparaat8 juni 2026• 32 views•394 woorden• 15 reacties#28 Weerkeer
Inhoudswaarschuwing
Een iets creatievere benadering van de uitdaging...
Audio recorder laden...
God zij dank is alles vervaagd.
Ik weet nog of het gisteren was dat we uitrekenden hoe het ons verder zou vergaan. Jij was pas 24, ik precies dubbel zo oud. Wij maakten gekke berekeningen. Als je dubbel zo oud werd zou je zo oud zijn al ik toen, maar ik zou dan niet meer dubbel zo oud zijn als jij.
Wij zijn nooit zo ver geraakt in onze wervelwindrelatie. Nog steeds vraag ik mij af waaraan het lag of aan wie het lag. Domweg gooide ik van mijn kant nog olie op het vuur door je via het werk nog een jaartje aan mij te binden. Maar de vlam was bij jou toen al lang gedoofd. Tijdens het werk en nog lang nadat we van elkaar afscheid namen, zag ik verbeten toe hoe je van de ene bloem naar de andere vlinderde.
Op mijn computer staat al jaren een map met jouw initialen. Er zitten documenten en foto’s in die ik achteraf via jouw vriendenkring bleef verzamelen. Ik leek wel een stalker, kon de scheiding moeilijk verwerken, tot je merkte dat ik je bleef volgen en je mij door iedereen liet ontvrienden.
Sedertdien heb ik mij geschikt in mijn lot en heb ik alles in het werk gesteld om je te vergeten, tot vandaag. In jouw mapje vond ik mijn opname van dit gedicht. Ik sprak het in op jouw antwoordapparaat, nog net voor je mijn nummer blokkeerde.
Jij mijmerde, droomde
Bleef geloven
In wat moest komen
Maar nooit kwam
En ach
Ik geloofde in jou toen
Maar later
Bedacht ik
Hoe fout kan het lopen
Als niemand meer hopen
Zal,
Zal ik jou weerzien
Hoe zal het voelen
Beslist onwennig
Niet zoals vroeger
Zou jij verdragen
Dat wij elkaar strelen
Moet ik het eerst vragen
Maar wat dan
Is spijt gepast
Wat maakt het uit
Of gaat er nog meer stuk
Als,
Als monden verstommen
Die vroeger kusten
Wat te zeggen
Als brandend verlangen
Gesmoord wordt
Bij laaiende vuren
Huilen wolven
Snikken harten
Om hunker die dooft
Was het beter
Elkaar te verlaten
Laat,
Laat rusten wat moe is
Pijn moet je niet voeden
Laat los nu
Een offer moet kunnen
Daarna ben je vrij
Rest er iemand
Die dan om jou geeft
Tenzij jij opnieuw
Herleven wil
Ga niet heen
Maar keer weer
Keer
Heb je mijn bericht verdomme ooit beluisterd?
Reacties (15)
Log in om te reageren
L
Beste Gi, Erg mooi beschreven, nog prachtig aangevuld met een gedicht. Ook in dit verhaal liefdesverdriet met een slechte afloop, het schijnt voor velen een bron van inspiratie. Ik hoop maar dat het persoonlijke leven van de schrijvers er een stuk beter voor staat dan wel ooit is geweest! En zo ja,...
G
Dank voor je reactie, Lukas. In feite zijn de aanloop tot het gedicht en de slotzin bedoeld als 'aanvulling'.De aanleiding voor het schrijven was de toevallige herontdekking van het gedicht in mijn archieven. Dat je het hartverscheurend en tranenopwellend vond is een compliment.
T
Wat een goede manier om ongewenste poëzie in het verhaal te smokkelen, het werkt prima, en de ik-persoon is heerlijk duaal, oprecht, maar ook daardoor een gevaar voor de normalen die gewoon doorvlinderen. ergens hoop ik dat ze het niet beluisterd heeft, Het is geweldig rondslingerend in gedachten v...
P
Wat ontzettend mooi geschreven! Het (oud) verlangen van de hp komt duidelijk naar voren, iemand met weemoed naar iets dat was. Dit vond ik het pareltje: "Tijdens het werk en nog lang nadat we van elkaar afscheid namen, zag ik verbeten toe hoe je van de ene bloem naar de andere vlinderde."
G
Ook jij bent weer de eerste om te reageren, Edwin, waarvoor dank. Het gedicht is uiteraard van mij, anders had ik een bron moeten vermelden. Als je op de titel 'Weerkeer' zoekt kan je het hier en daar op andere platformen wel terugvinden, maar onder een van mijn pseudoniemen.
mooi verhaal over een onbeantwoorde liefde, het gedicht past hier mooi in. Die laatste zin vind ik heel sterk ik begrijp de komma niet goed in de titel, ik zou hem weglaten of: God zij dank, alles is vervaagd. in de eerste zin, moet het niet zijn: alsof het gisteren was, en...
Dank voor de reactie, Merel. In de titel staat geen komma, maar die in de eerste zin had inderdaad geen zin en heb ik weggehaald.