#26 Hallo

Dit is nu de derde keer op rij dat rond middernacht mijn vaste telefoon rinkelt. Als ik de hoorn opneem, hoor ik enkel geroezemoes en gerinkel van glazen. Het is net of ik aan de toog sta van een nachtbar. Mijn hallogeroep levert niets op en ik hang op. Als ik even later weer opneem is de lijn nog steeds open en blijven de geluiden op de achtergrond hoorbaar.

Een soortgelijke situatie maakte ik mee met een collega op het werk. Hij had voor het eerst een gsm gekocht maar wist nog niet goed hoe die werkte. Later bij mij thuis kreeg ik telefoon van hem. Toen ik opnam hoorde ik hoe hij in gesprek was met zijn echtgenote. Blijkbaar had hij op een of andere manier een toets ingedrukt terwijl zijn toestel in zijn broekzak zat. Hilariteit alom toen ik hem  enkele dagen nadien hierover aansprak.  

Midden in de nacht schrik ik wakker van de telefoonbel. Alweer de vaste lijn, die tegenwoordig nog zelden gebruikt wordt. Ik kijk naar de klok die drie uur aanwijst. Ik snel de trap af en zeg net te hard ‘Hallo’.

Ik krijg een haast zangerig ‘Hallo’ terug en een rokerige vrouwenstem vraagt in het Frans of ze Louise kan spreken? Het is een stem die voor mij past bij een vollere dame van Afrikaanse origine.
‘Er is hier geen Louise’, zeg ik haar in mijn beste Frans.
‘Hoezo, is dit niet haar nummer?’ zegt de vrouw en geeft mij een nummer dat een gsm nummer is maar erg lijkt op mijn vast nummer als je het kengetal er niet bij indrukt.
‘Mevrouw,  u heeft een fout nummer gedraaid, maar realiseert u zich dat het drie uur in de morgen is?’
Ze schaterlacht. ‘Ach, chérie, heb ik je wakker gemaakt? Wat sneu voor je. Mes excuses.’
Haar lach werkt aanstekelijk en ik hoor mij warempel vragen hoe ze heet.
‘Ik heet Fabiola’, zegt ze.
Nu is het aan mij om in lachen uit te barsten. ‘Als jij Fabiola bent, dan ben ik Boudewijn.’
Ik hoor dat ze haast niet meer bijkomt aan de andere kant van de lijn.
Na nog wat gegniffel en wat prietpraat stuurt ze me een tedere nachtzoen en haakt in.

Ik ken veel mensen van kleur van wie de roots in het  vroegere Belgisch Congo  liggen, maar die er niet noodzakelijk geboren werden. Uit de koloniale tijd stammen veel voornamen die verwant zijn met het Belgisch koningshuis. Dat heeft veel te maken met het feit dat de Belgische koning Boudewijn er zeer geliefd was. Ook andere toffe namen doen er de ronde zoals er zijn: Bonne Année, Dieu Merci en veel Noëls, het Frans voor Kerstmis. Dat heeft dan weer te maken met de witte missionarissen, die de zwartjes leerden dat ze een broek moesten dragen.

De volgende nacht slaap ik slecht. Ik staar naar mijn wekker. Het lijkt wel of ik op een telefoontje lig te wachten…